هنرمند پیشکسوت، شایسته حمایت است نه کمکخواهی عمومی/ابراهیم عثمانی
کردپرس- انتشار شماره کارت بانکی عینالدین الماسی، هنرمند پیشکسوت کُرد اهل مریوان که در بستر بیماری و در بیمارستان بستری است، با هدف جمعآوری کمکهای مالی برای هزینههای درمان او، بار دیگر موضوع حمایت از هنرمندان پیشکسوت را به مطالبهای جدی تبدیل کرده است.
اتفاقی که اگرچه با نیت کمک و خیرخواهی انجام شده، اما این پرسش جدی را به میان میآورد که چرا یک هنرمند پیشکسوت باید در چنین شرایطی برای تأمین هزینههای درمان خود، ناچار به کمکهای مردمی شود و شأن و جایگاه او در فضای عمومی با انتشار شماره کارت گره بخورد؟
انتشار شماره کارت بانکی عینالدین الماسی، هنرمند پیشکسوت و شناختهشده کرد اهل مریوان، برای جمعآوری کمکهای مالی و انتشار تصاویر و فیلم او در بستر بیماری، اتفاقی نیست که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت.
مسئله فقط بیماری یک هنرمند و هزینههای درمان او نیست؛ مسئله، شأن و جایگاه هنرمندی است که سالها برای فرهنگ و موسیقی کردی زحمت کشیده است.
واقعاً باید پرسید، چه فرد یا افرادی چنین راهحل نسنجیدهای را پیشنهاد دادهاند؟ چه کسی به این نتیجه رسیده که بهترین راه حمایت از یک هنرمند پیشکسوت، انتشار شماره کارت او و نمایش وضعیت بیماریاش در فضای عمومی است؟
آیا هیچ راه محترمانهتر، آبرومندانهتر و در شأن یک هنرمند برای حمایت از او وجود نداشت؟
اگر چنین تصمیمی از روی دلسوزی گرفته شده، باید گفت دلسوزی بدون تدبیر گاهی میتواند نتیجهای کاملاً معکوس داشته باشد.
هنرمندی که باید در چنین روزهایی مورد تکریم و حمایت قرار گیرد، نباید به جایی برسد که برای تأمین هزینههای درمان، تصویرش در فضای مجازی منتشر و از مردم درخواست واریز وجه شود.
از سوی دیگر، سؤال جدیتر متوجه نهادهای مسئول است؛ مریوان با این همه ظرفیت فرهنگی، انجمنهای مردمنهاد، فرمانداری، شورای اسلامی شهر، شهرداری، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر دستگاههای متولی، چرا نباید سازوکاری برای حمایت از هنرمندان پیشکسوت و بیمار داشته باشد؟
آیا حمایت از هنرمند فقط در مراسمها، جشنوارهها، تقدیرنامهها و عکسهای یادگاری خلاصه میشود؟
اگر قرار است هنرمند در زمان فعالیتش مورد توجه باشد اما در روز بیماری و گرفتاری مالی، برای تأمین هزینههای درمانش شماره کارت منتشر شود، پس مسئولیت اجتماعی متولیان فرهنگ دقیقاً کجاست؟
کمک مردم شریف و فرهنگدوست، ارزشمند و قابل احترام است؛ اما نباید کمک مردمی جای خالی مسئولیت نهادهای متولی را پُر کند. این اتفاق، اگرچه شاید با نیت خیرخواهانه انجام شده باشد، اما در عمل میتواند به شأن هنرمند عینالدین الماسی و حتی جایگاه اجتماعی دیگر هنرمندان پیشکسوت موسیقی کوردی لطمه بزند.
هنرمندی که دههها به فرهنگ مردم خدمت کرده است، شایسته تکریم است، نه ترحم. شایسته حمایت سازمانیافته است، نه شماره کارت.
امروز باید مسئولان فرهنگی مریوان پاسخ دهند، برای حمایت از هنرمندان پیشکسوت شهر چه برنامهای دارند؟ و مهمتر از آن، کسانی که چنین شیوهای را برای حمایت از این هنرمند پیشنهاد کردهاند نیز باید به یک سؤال ساده پاسخ دهند: آیا واقعاً هیچ راه آبرومندانهتر و حرفهایتری برای حمایت از یک هنرمند بیمار وجود نداشت؟
این اتفاق باید یک هشدار جدی باشد؛ چراکه اگر جامعه هنری در روزهای سخت زندگی خود پناهی جز فضای مجازی و کمکهای مردمی نداشته باشد، باید در شیوه حمایت از فرهنگ و هنر تجدیدنظر اساسی کرد.
هنرمند را وقتی زنده است، وقتی بیمار است و وقتی نیازمند حمایت است، دریابیم؛ نه اینکه شأن او را به یک شماره کارت تقلیل دهیم.
دیدگاه کاربران