نوجوان 64 سانتی متری بوکان و موفقیت رسانه ای

متن این یاداشت به شرح زیر است:

چند روز قبل تصاویر و گزارشی از وضعیت خاص نوجوانی به نام «افشین قادر زاده» از اهالی روستای «خور خوره» بوکان به همراه خبر جا ماندن وی از آموزش ، در رسانه هایی چون ایرنا و کردپرس منتشر شد و به سرعت درشبکه های اجتماعی بوکان بازتاب پیدا کرد.

«افشین قادر زاده» 16 سال سن دارد اما به بچه های سه ساله شبیه است.وی 64 سانتی متر قد و شش کیلوگرم وزن دارد که شرایط خاص جسمانی، وی را از تحصیل بازداشته است.

48 ساعت بعد از انتشار خبر و تصاویر مربوط به افشین، مدیریت آموزش و پرورش بوکان به کردپرس گفت: مدیر آموزش عشایر آموزش و پرورش آذربایجان غربی به همراه دو معاون خود به روستای خور خوره رفتند و آموزش و پرورش بوکان نیز یک آموزشیار نهضت را جهت آموزش افشین به این روستا می فرستد و تمامی هزینه های تحصیل وی را متقبل می شوند.

امروز شنبه نیز اعلام شد که افشین به همت آموزش و پرورش بوکان در برنامه «حالا خورشید» که فردا از شبکه سه پخش مستقیم می شود، حضور پیدا می کند.

طرح مسئله افشین از سوی رسانه ها و بازتاب آن در شبکه ها اجتماعی و ورود سریع مسئولان جهت حل مشکلات این نوجوان 64 سانتی متری، موفقیتی برای رسانه ها است که با استفاده از نظریه «برجسته سازی» به دست آمد.

در حقیقت رسانه ها با همراهی شبکه های اجتماعی توانستند با استفاده از مفهوم «برجسته سازی» دو کار کرد خود در مسئله افشین را به منصه ظهور برسانند.

هارولد لاسول و چارلز رايت، دو تن از پژوهشگران حوزه ارتباطات، چهار کارکرد و نقش را برای رسانه ها مطرح کرده اند: كاركرد نظارت بر محيط (نقش خبري)، ايجاد همبستگي اجتماعي در واكنش به محيط (نقش ارشادي يا راهنمايي)، انتقال ميراث فرهنگي (نقش آموزشي)، سرگرمي و پر كردن اوقات فراغت (مك كوئيل، 1382: 83).

در سوژه مورد بحث، رسانه ها توانستند دو کارکرد «نظارت بر محيط» و «ايجاد همبستگي اجتماعي در واكنش به محيط » با استفاده از مفهوم «برجسته سازی» را به منصه ظهور برسانند.

«سید محمد مهدی زاده» عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در تشریح این نظریه می گوید:رسانه ها با برجسته ساختن بعضی از موضوع ها و رویدادها، بر آگاهی و اطلاعات مردم تأثیر می گذارند. گرچه نمی توانند تعیین کنند که مردم «چگونه» بیندیشند، اما می توانند تعیین کنند که «درباره ی چه» بیندیشند.

مهدی زاده معتقد است که نباید مفهوم برجسته سازی را صرفا به مفهوم اولویت گذاری محدود کرد بلکه این مهفوم دارای پیچیدگیهای خاص خود است.

در مسئله افشین رسانه ها سه مرحله از شش مرحله برجسته سازی را که توسط دو اندیشمند مطرح شده است، طی کردند. ضمن آنکه وضعیت جسمانی افشین و جا ماندن وی از آموزش را مهم و با اهمیت جلوه داند، از نوع و میزان پوشش خبری متفاوتی نیز استفاده کردند و از معنای «محرومیت» استفاده کردند و آن را با نمادهای ثانویه چون «کمک و یاری» جهت کمک به جهت گیری مردم پیوند دادند.