لاهور شیخ جنگی: آشتی با اتحادیه میهنی دیگر ممکن نیست
لاهور شیخ جنگی، از روسای پیشین اتحادیه میهنی کردستان و رهبر جبهه خلق، در نخستین مصاحبه خود از زمان بازداشت، با انتقاد شدید از رهبران کنونی اتحادیه میهنی و عملکرد دستگاه قضایی سلیمانیه، محاکمه خود را سیاسی و تحت نفوذ بافل و قباد طالبانی دانست و تأکید کرد که از ایستادگی در برابر رهبری این حزب پشیمان نیست.
لاهور شیخ جنگی در گفتوگو با پایگاه خبری «آمارگی» که از طریق یک واسطه و به زبان انگلیسی انجام شده است، درباره وضعیت خود در زندان گفت که ۱۴ ماه را در سلول انفرادی گذرانده و این شرایط در ماههای نخست برای او بسیار دشوار بوده است. وی افزود که بیشتر وقت خود را به مطالعه اختصاص داده و پس از ۱۲ ماه اجازه یافته است قلم و کاغذ در اختیار داشته باشد. به گفته وی، در این مدت نوشتن شعر و خاطرات شخصی را آغاز کرده و بار دیگر به نقاشی روی آورده است؛ هنری که در دوران جوانی به آن علاقه داشته، اما فعالیتهای سیاسی و مسئولیتهایش در سه دهه گذشته فرصت پرداختن به آن را از وی گرفته بود.
شیخ جنگی اظهار کرد که در روز نخست بازداشت مورد بازجویی قرار گرفته و پس از آن تا زمان حضور در دادگاه، یعنی حدود هشت ماه بعد، دیگر با او گفتوگویی صورت نگرفته است. وی با وجود انتقاد از شرایط حبس انفرادی، گفت که در این مدت با او برخورد خاصی صورت نگرفته و بیشتر اوقات به حال خود رها شده است.
رهبر جبهه خلق در پاسخ به پرسشی درباره درخواست اولیه خود برای انتقال پرونده به اربیل و رسیدگی به آن در دستگاه قضایی این شهر، گفت که اعتمادش به نظام قضایی سلیمانیه بهطور کامل از بین رفته است. وی مدعی شد که ۹۹ درصد قضات این شهر انتصابی سیاسی هستند و مستقیماً از قباد طالبانی، معاون نخستوزیر اقلیم کردستان، و بافل طالبانی، رئیس اتحادیه میهنی، دستور میگیرند.
شیخ جنگی افزود که با انتقال پروندهاش به دادگاه تجدیدنظر اربیل مخالفت شده است، زیرا به اعتقاد او، رهبران اتحادیه میهنی میدانند که مدارک و شواهد ارائهشده علیه وی در آن دادگاه اعتبار خود را از دست خواهد داد. وی با اشاره به روند رسیدگی قضایی، ابراز امیدواری نکرد که در سلیمانیه محاکمهای عادلانه برای او برگزار شود.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که شیخ جنگی در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶، پس از بیش از یک سال بازداشت موقت، از سوی شعبه دوم دادگاه کیفری سلیمانیه در پرونده مربوط به اتهام توطئه مجرمانه محکوم و به پنج سال و سه ماه زندان محکوم شد. شماری دیگر از متهمان نیز احکام کوتاهتری دریافت کردند و برخی تبرئه شدند. رسیدگی به اتهام جداگانه قتل در جریان درگیریهای مربوط به این پرونده نیز قرار است در مرحله بعدی انجام شود.
شیخ جنگی در پاسخ به این پرسش که آیا در ماههای منتهی به بازداشت یا هنگام آشکار شدن احتمال درگیری مسلحانه میتوانست تصمیم دیگری بگیرد، گفت تنها کاری که میتوانست انجام دهد، ترک سلیمانیه برای جلوگیری از بازداشت بود؛ اقدامی که حاضر به انجام آن نبود. وی تأکید کرد که از کودکی آموخته است بر مواضع خود بایستد و مردمش را تنها نگذارد.
وی افزود: این وعدهای بود که به مردمم داده بودم و به آن عمل کردم، هرچند بهای سنگینی پرداختم. به گفته شیخ جنگی، ایستادگی او پیامی روشن داشت مبنی بر اینکه باید در برابر فساد و کسانی که به اعتقاد او در خدمت دشمنان کردها هستند، مقاومت کرد.
رهبر جبهه خلق درباره احتمال آشتی و ازسرگیری همکاری با اتحادیه میهنی نیز گفت که میان او و بدنه و اعضای عادی این حزب اختلافی وجود ندارد و مشکل اصلیاش با رهبری کنونی اتحادیه میهنی است. وی بافل طالبانی و حلقه رهبری حزب را مسئول وضعیت کنونی دانست و گفت همکاری با این ساختار در آینده بسیار دشوار خواهد بود.
شیخ جنگی در اظهاراتی که نشاندهنده تداوم اختلافات عمیق سیاسی او با رهبری اتحادیه میهنی است، تصریح کرد: «در نتیجهگیری من، جایی برای هر دوی ما وجود ندارد و تنها یکی از ما میتواند باقی بماند. اکنون من در زندان هستم، اما اگر روزی آزاد شوم، زمان رفتن آنها فرا رسیده است.»
وی در عین حال گفت که حزب جبهه خلق همچنان فعال است و دو کرسی خود را در پارلمان کردستان حفظ کرده است. به گفته شیخ جنگی، این حزب اخیراً با ایفای نقش تعیینکننده در معادلات پارلمانی و استفاده از دو کرسی خود، به فعال شدن دوباره پارلمان کردستان کمک کرده است.
شیخ جنگی در پاسخ به انتقادها درباره حفظ نیروی مسلح موسوم به «دوپشک» پس از تأسیس حزب سیاسی جبهه خلق، گفت که سابقه عضویت در شورای امنیت اقلیم کردستان و مسئولیت پیشین ریاست دستگاه اطلاعات و مبارزه با تروریسم اقلیم را داشته و در نتیجه فعالیتهای گذشته خود دشمنان زیادی در منطقه پیدا کرده است. وی مدعی شد که به همین دلیل اجازه در اختیار داشتن نیروی حفاظتی برای حفاظت از خود و خانوادهاش را داشته است.
او همچنین با اشاره به وضعیت امنیتی سلیمانیه، این شهر را به زمین بازی نیروهای نیابتی تشبیه کرد و گفت وجود چنین نیرویی را برای حفاظت از خود ضروری میدانسته است.
رهبر جبهه خلق درباره روابط خود با حزب دموکرات کردستان نیز گفت که ارتباط سازمانی و تشکیلاتی با این حزب ندارد، اما روابط شخصی خوبی با مسرور بارزانی، نخستوزیر اقلیم کردستان، برقرار کرده است.
شیخ جنگی در بخش دیگری از مصاحبه، درباره گمانهزنیها پیرامون نقشآفرینی بازیگران منطقهای، از جمله ایران و اسرائیل، در اختلافات داخلی اتحادیه میهنی و بازداشت او، گفت که همواره مواضع سیاسی صریحی درباره مسئله کردها در ایران، ترکیه و سوریه داشته و به همین دلیل نزد کشورهای همسایه محبوبیت چندانی نداشته است.
رهبر جبهه خلق در ارزیابی پیامدهای سیاسی حمله به محل اقامتش در هتل لالهزار سلیمانیه نیز گفت که این حمله را صرفاً اقدامی علیه شخص خود نمیداند، بلکه آن را حملهای علیه آخرین سنگر مردم کردستان توصیف میکند. وی افزود که نحوه اجرای این عملیات نشان داد دموکراسی در اقلیم کردستان وجود ندارد و نفوذ کشورهای همسایه در ساختار سیاسی و امنیتی اقلیم، بهویژه در سلیمانیه و در میان رهبری کنونی اتحادیه میهنی، قابل توجه است.
لاهور شیخ جنگی در ۲۲ اوت ۲۰۲۵، پس از محاصره هتل لالهزار و ساختمانهای اطراف آن از سوی نیروهای امنیتی وابسته به اتحادیه میهنی کردستان، بازداشت شد. این عملیات که با استفاده از تسلیحات سنگین و درگیری میان نیروهای امنیتی و افراد مسلح وابسته به شیخ جنگی همراه بود، به کشته شدن پنج نفر و وارد آمدن خسارات سنگین به هتل لالهزار انجامید. در جریان این عملیات، شیخ جنگی، برادرش پولاد و صدها نفر از هواداران و اعضای نیروی دوپشک بازداشت شدند.
بازداشت شیخ جنگی نقطه اوج اختلافات چندساله او با بافل طالبانی بود. این دو که از خویشاوندان یکدیگر هستند، در سال ۲۰۱۹ بهطور مشترک ریاست اتحادیه میهنی را برعهده گرفتند، اما اختلافات سیاسی و تشکیلاتی آنها در نهایت به برکناری و اخراج شیخ جنگی از حزب در سال ۲۰۲۱ منجر شد. پس از آن، شیخ جنگی حزب جبهه خلق را تأسیس کرد و در انتخابات پارلمانی اقلیم کردستان در اکتبر ۲۰۲۴ توانست دو کرسی به دست آورد؛ اقدامی که با هدف جذب بخشی از بدنه ناراضی اتحادیه میهنی و بازسازی جایگاه سیاسی خود دنبال شد.
با این حال، اختلافات میان دو طرف ادامه یافت و اتحادیه میهنی، شیخ جنگی را به طراحی کودتا و تلاش برای ترور بافل طالبانی متهم کرد؛ اتهاماتی که زمینهساز تحولات منتهی به درگیری هتل لالهزار شد.
دیدگاه کاربران