خبر ۱۴۰۵/۰۸/۲۵ ۱۲:۵۱ زمان مطالعه: 3 دقیقه ★ — (۰)
اندازه متن:
تلگرام واتساپ

درخواست اعلام محل دفن سید رضا و همراهانش پس از ۸۹ سال

روکن قلیچ، از مدیران انجمن دموکراتیک علویان در وان، در هشتادونهمین سالگرد اعدام سید رضا و شش تن از همراهانش، خواستار اعلام محل دفن آنان، تحویل پیکرها به خانواده‌ها، گشوده‌شدن آرشیوهای دولتی و مواجهه رسمی با کشتار درسیم شد.

به گزارش کردپرس، ۸۹ سال از اعدام سید رضا، پسرش رشیک اوشن و پنج تن دیگر از رهبران درسیم در ۱۵ نوامبر ۱۹۳۷ در میدان گندم الازیغ می‌گذرد؛ بااین‌حال، پیکرهای آنان هنوز به خانواده‌هایشان تحویل داده نشده و محل دفنشان نیز اعلام نشده است.

روکن قلیچ، از مدیران انجمن دموکراتیک علویان در وان، در گفت‌وگویی به مناسبت سالگرد اعدام سید رضا و همراهانش، سیاست دولت ترکیه در پنهان‌کردن محل دفن آنان را مورد انتقاد قرار داد.

روکن قلیچ، از مدیران انجمن دموکراتیک علویان در وان

 

پنهان‌کردن قبرها تصادفی و بی دلیل نیست

قلیچ گفت ناشناخته‌ماندن محل دفن سید رضا و همراهانش پس از گذشت ۸۹ سال، صرفاً یک ابهام تاریخی نیست؛ بلکه نشانه‌ای روشن از ادامه سیاست انکار سازمان‌یافته و تلاش برای پاک‌کردن حافظه جمعی است.

او گفت: «پنهان‌کردن محل قبرها، مانع برگزاری مراسم یادبود، زیارت و جست‌وجوی حقیقت می‌شود. این کار همچنین با هدف فراموش‌شدن کشتار درسیم و به‌تعویق‌انداختن مواجهه با گذشته انجام می‌شود.»

به گفته قلیچ، پیکر سید رضا، پسرش و پنج تن دیگر از چهره‌های درسیم نه‌تنها به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد، بلکه محل دفن آنان نیز تا امروز پنهان مانده است.

اعلام محل دفن، حقی انسانی و اعتقادی است

روکن قلیچ با اشاره به اهمیت خاک‌سپاری، زیارت قبرها و بزرگداشت در باور علویان گفت: «محل دفن سید رضا و شش تن دیگر باید بی‌درنگ اعلام شود. موانع موجود بر سر انتقال پیکرها به درسیم باید برداشته، آرشیوها گشوده و مواجهه‌ای صادقانه با کشتار انجام شود.»

او گفت: «این مطالبه برای ما صرفاً یک موضع سیاسی نیست، بلکه حقی بنیادی، انسانی و اعتقادی است. در باور علویان، سپردن پیکر به خاک، زیارت قبر و گرامیداشت درگذشتگان اهمیت اساسی دارد. نامشخص‌بودن محل قبرها، سوگواری خانواده‌ها و تمام جامعه را همواره زنده نگه می‌دارد.»

پس از ۸۹ سال هنوز کاری جدی انجام نشده است

قلیچ گفت خودداری از اعلام محل دفن این افراد پس از گذشت ۸۹ سال، نشان می‌دهد وقایع سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ هنوز به‌طور رسمی پذیرفته نشده‌اند: «از مردم درسیم عذرخواهی نشده و ذهنیت همانندسازی همچنان ادامه دارد. مواجهه‌ای صادقانه با گذشته تنها در واقعیت یک جمهوری دموکراتیک امکان‌پذیر است. اعلام محل قبرها یکی از ابتدایی‌ترین و اساسی‌ترین گام‌ها در این مسیر است.»

او تأکید کرد این مطالبه را با وفاداری به موضع سید رضا که گفته بود «در پیشانی ما لکه سیاهی وجود ندارد و سرمان بلند است»، ادامه خواهند داد.

 

پاسداری از میراث سید رضا، ایستادگی در برابر همانندسازی است

روکن قلیچ گفت سید رضا حتی در آخرین لحظات زندگی‌اش به‌جای جان خود، به مردم، فرزندان و نسل‌های آینده فکر می‌کرد: «امروز تا اندازه‌ای از این وصیت و میراث پاسداری می‌کنیم، اما این کافی نیست. زبان، باور، هویت و تاریخ ما همچنان زیر فشار قرار دارد. پاسداری واقعی از این میراث به معنای حفاظت از باورهای ما، ایستادگی در برابر همانندسازی، بازگرداندن نام درسیم و پذیرفتن حقیقت است.»

قلیچ افزود تا زمانی که این اقدامات انجام نشوند، نمی‌توان گفت میراث سید رضا به‌طور کامل پاس داشته شده است.

او در پایان، زندگی ۷۴ ساله سید رضا و سخنان پایانی او را نمادی از ایستادگی در برابر ظلم دانست و گفت: «او سر خم نکرد، در کنار مردم خود ایستاد و برای نسل‌های آینده وصیتی به‌جا گذاشت.»

خبرهای مرتبط

دیدگاه کاربران

۰ نظر
امتیاز:
— (۰)
دیدگاه‌های ارسال‌شده پس از تأیید ناظران منتشر خواهند شد.