آمریکا اقلیم کردستان عراق را چگونه می‌بیند؟

به گزارش کردپرس،  نشریه المجله در لندن،  در مطلبی پیرامون دخالت آمریکا در اختلافات کردهای عراق نوشت:  از نگاه واشنگتن، نقشه اقلیم کردستان عراق روشن و قابل فهم است؛ میدان‌های نفت و گاز، خطوط لوله، شرکت‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها، مرزهای مشترک با ایران، ترکیه و سوریه و شریکی که در مبارزه با تروریسم نقش دارد.

اما واقعیت در میدان پیچیده‌تر از این تصویر است. دهه‌ها خونریزی و اختلاف با بغداد، سابقه قیام‌ها و درگیری‌های داخلی، منازعات سیاسی، طبقاتی و عشیره‌ای، خانواده‌هایی که قدرت را به نسل‌های بعد منتقل می‌کنند و در عین حال با یکدیگر اختلاف دارند، احزابی که هر کدام نیروهای نظامی، دستگاه‌های امنیتی و حوزه نفوذ خاص خود را دارند و در نهایت، احساس تلخ بی‌عدالتی ناشی از موقعیت جغرافیایی و رفتار کشورهای همسایه.

تحمیل یک توافق بر جامعه‌ای زخم‌خورده امکان‌پذیر است، اما تحمیل آشتی بر چنین جامعه‌ای موضوع دیگری است. می‌توان مناصب، وزارتخانه‌ها و منابع را تقسیم کرد، توافق‌نامه امضا کرد، مشارکت‌های سیاسی شکل داد و دولت تشکیل داد، اما خاطرات تاریخی را نمی‌توان با توصیه یک متحد پاک کرد و بی‌اعتمادی را نمی‌توان با دست دادن رهبران از میان برد.

آنچه از نگاه تام باراک، اختلافی خانوادگی به نظر می‌رسد که می‌توان با توصیه‌های آمریکا از پایتخت انگلیس بر آن غلبه کرد، از نگاه ساکنان کوهستان‌ها، دره‌ها و تونل‌های کردستان، معادله‌ای برای بقاست.

واشنگتن می‌تواند از بالا به اقلیم کردستان نگاه کند و تصمیم بگیرد چه زمانی مداخله کند و چه زمانی از آن خارج شود. اما کردها نمی‌توانند جغرافیا، تاریخ یا تلخی تجربه آنچه را که «خیانت‌های آمریکا» در طول دهه‌ها و در آن سوی مرزها می‌دانند، پشت سر بگذارند.

کردها ناگزیرند با همسایگانی دائمی و اختلافاتی زندگی کنند که توصیه‌های سیاسی قادر به از میان بردن آنها نیست. تام باراک فرستاده‌ای است که می‌آید و می‌رود؛ متحدی موقت. اما همسایگان دائمی‌اند، قدرت را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کنند و هرگز از این جغرافیا نمی‌روند.