قلعه آمینی در معرض خطر نابودی میراث تاریخی قرار دارد

به گزارش کردپرس، قلعه آمینی که میان دو سوی رود دجله در منطقه گِله آمد(دیاربکر) قرار دارد، به دلیل وجود غارها، گورهای سنگی و سازه‌های مرتبط با آب، از اهمیت تاریخی و باستان‌شناختی برخوردار است. با این حال، نبود حفاظت مؤثر از این محوطه باعث شده بخش‌هایی از قلعه و بناهای تاریخی اطراف آن در معرض تخریب و از دست رفتن تدریجی قرار گیرند.

به نوشته آژانس خبری مزوپوتامیا، این قلعه که با نام‌های «یامانی» و «زیشات» نیز شناخته می‌شود، بنا بر برخی روایت‌ها در گذشته برای کنترل رفت‌وآمد در دره دجله مورد استفاده قرار می‌گرفته است. همچنین گفته می‌شود غارهای موجود در این منطقه در دوره‌هایی محل پناه گرفتن ارامنه در برابر فرمان‌ها و حملات بوده است.

با وجود اهمیت تاریخی این محوطه، اطلاعات دقیق و روشنی درباره زمان ساخت قلعه، سازندگان آن و هدف اولیه احداث آن وجود ندارد و تحقیقات انجام‌شده درباره پیشینه قلعه هنوز به نتایج قطعی نرسیده است.

قلعه آمینی به‌عنوان «محوطه باستان‌شناسی درجه یک» به ثبت رسیده، اما این ثبت به‌تنهایی نتوانسته حفاظت عملی از آن را تضمین کند. قلعه و بناهای تاریخی پیرامون آن همچنان با کمبود حفاظت و نظارت منظم مواجه هستند و کارشناسان بر ضرورت پایش مستمر قلعه و غارهای اطراف، مستندسازی گورهای سنگی، انجام مطالعات گسترده باستان‌شناختی و جلوگیری از آسیب‌های بیشتر تأکید دارند.

بر اساس این گزارش، اگر اقدامات حفاظتی ضروری انجام نشود، آثار مربوط به گذشته چند هزار ساله این منطقه ممکن است به‌تدریج از بین برود. از این رو، اجرای اقدامات مشخص حفاظتی، بررسی‌های منظم میدانی، ثبت و مستندسازی بناهای موجود و انجام مطالعات باستان‌شناختی برای حفظ قلعه آمینی و بقایای تاریخی اطراف آن ضروری است.

آسیب‌های ناشی از گردشگری و تخریب

در محوطه قلعه آمینی یک مسیر گردشگری به طول ۲.۴ کیلومتر ایجاد شده است؛ مسیری که افزایش کنترل‌نشده شمار بازدیدکنندگان و نبود حفاظت مناسب در آن، خطرات قابل توجهی برای بافت طبیعی و تاریخی منطقه ایجاد کرده است.

رها کردن زباله از سوی بازدیدکنندگان، استفاده از منطقه برای شکار و برداشتن و سرقت شمار زیادی از سنگ‌های قلعه از جمله عواملی هستند که به تخریب این محوطه تاریخی دامن زده‌اند.

در صورت ادامه این روند و نبود اقدامات حفاظتی فوری، قلعه آمینی به همراه غارهای اطراف، گورهای سنگی و دیگر بقایای تاریخی منطقه ممکن است با آسیب‌های جدی مواجه شود و بخشی از شواهد مربوط به تاریخ چند هزار ساله این محوطه برای همیشه از میان برود.