مظلوم کوبانی: کردهای سوریه همه چیز را از دست ندادهاند
به گزارش کردپرس، مظلوم عبدی(کوبانی)، فرمانده پیشین نیروهای دموکراتیک سوریه، در گفتوگویی اختصاصی با نشریه آمارجی در آلمان، درباره توافق با دمشق، انحلال نیروهای دموکراتیک سوریه و پایان فعالیت اداره خودگردان، آینده حقوق کردها و احتمال شکلگیری یک جریان سیاسی جدید سخن گفت. عبدی توافق ۲۹ ژانویه با دمشق را «تسلیم» کردها ندانست و تأکید کرد که این توافق، اگرچه مطابق خواستههای کردها نبود، در شرایط آن زمان برای جلوگیری از جنگ، کشتار و آوارگی بیشتر ضروری بود.
مظلوم کوبانی درباره دشواری روند صلح در سوریه گفت: «قطعاً برقراری صلح دشوارتر از جنگ است. ما جنگیدهایم و اکنون وارد روند صلح شدهایم و برای پیشبرد آن تلاش میکنیم. برقراری صلح دشوار است، زیرا افراد زیادی هستند که صلح را نمیخواهند. مردم خواهان صلح هستند، اما برخی دیگر از جنگ سود میبرند و به همین دلیل با صلح مخالفاند. عوامل دیگری نیز، بهویژه در خاورمیانه، وجود دارد و برای رسیدن به صلح باید مبارزه و تلاش زیادی انجام شود.»
او در پاسخ به این پرسش که چه کسانی با صلح مخالفاند، گفت: «هم عوامل خارجی و هم عوامل داخلی. برخی دولتهای خارجی خواهان صلح نیستند و بازیگرانی در خاورمیانه نیز با آن مخالفاند. در داخل سوریه هم گروههایی وجود دارند که از این روند آسیب میبینند و بنابراین با آن مخالفاند. برخی جریانها خواهان ادامه جنگ هستند و از وضعیت کنونی راضی نیستند. حتی برخی کردها نیز با این روند موافق نیستند، اما در سوریه زندگی نمیکنند و عمدتاً خارج از کشور هستند. آنها از ادامه جنگ سود میبرند و نمیخواهند روند صلح کنونی به راهحلی برای مسئله کردها منجر شود.»
کوبانی درباره این دیدگاه که کردهای سوریه فرصتهای گذشته را از دست داده و اکنون چیزی در اختیار ندارند، گفت: «واقعیت این است که شرایط تغییر کرده و ما باید این موضوع را بپذیریم. ۱۵ سال گذشته دورهای منحصر به فرد بود. تمام سوریه و خاورمیانه در شرایط خاصی قرار داشتند؛ جنگ با داعش جریان داشت، نیروهای بینالمللی و منطقهای در سوریه حضور داشتند و دولت سوریه از نظر دیپلماتیک منزوی بود. ما کردهای این منطقه نیز عملاً در شرایطی شبیه یک دولت زندگی میکردیم.
اما در سالهای اخیر شرایط تغییر کرده است. حکومت سوریه تغییر کرده و سوریه جدیدی در حال شکلگیری است. جامعه جهانی این سوریه جدید را پذیرفته و خواهان موفقیت آن است. همه جهان خواهان سوریهای متحد هستند، نه سوریهای چندپاره مانند گذشته؛ و ما در دورهای که سوریه چندپاره بود، در بخشی از آن زندگی میکردیم.
در روژاوا، یعنی کردستان غربی، اداره خودگردان خودمان را داشتیم، اما اکنون سوریه جدیدی در حال شکلگیری است و همه اقوام و گروههای ساکن روژاوا و دیگر مناطق سوریه با شرایط جدیدی روبهرو هستند. بنابراین، ما از دورهای که ۱۵ سال بهصورت مستقل اداره امور خود را در دست داشتیم، وارد دورهای شدهایم که باید درباره چگونگی مشارکت در ساخت سوریه جدید و پیوستن به این کشور تصمیم بگیریم. البته بخشی از فرصتها و ویژگیهایی که در گذشته داشتیم، از بین رفته است.»
او درباره این فرصتهای از دسترفته توضیح داد: «ما پیشتر بهصورت مستقل عمل میکردیم. به دلیل شرایط ویژه ناشی از جنگ با داعش، استقلال عمل داشتیم. ائتلاف بینالمللی در اینجا حضور داشت و ما در حوزه روابط خارجی و اداره منطقه، امور را خودمان مدیریت میکردیم. در حوزه اقتصادی نیز تقریباً همه چیز در اختیار خودمان بود. نیروی نظامی خودمان را داشتیم. این یک وضعیت منحصر به فرد بود.
اینکه تا چه اندازه توانستیم از این فرصتها استفاده کنیم و آنها را به حداکثر برسانیم، بحث دیگری است. ما پیشتر نیز درباره این مسئله از خودمان انتقاد کردهایم. میتوانستیم طی ۱۵ سال گذشته از فرصتهای موجود در روژاوا بهتر استفاده کنیم تا امروز با موقعیت قدرتمندتری وارد روند سیاسی سوریه شویم. این انتقاد وارد است و ما نتوانستیم بهطور کامل از این فرصت استفاده کنیم.
اما اکنون در شرایط جدیدی قرار داریم و باید در این شرایط مشارکت کنیم. باید همراه با مردم سوریه، سوریهای جدید بسازیم. تغییرات زیادی رخ داده است، اما این به معنای از دست رفتن همه چیز نیست. همچنین اینگونه نیست که ما به شرایط ۱۵ سال پیش بازگشته باشیم و هیچ چیز تغییر نکرده باشد. بنابراین، این ارزیابی که نیروهای کرد تسلیم شدهاند، منصفانه نیست. اگر شرایط امروز را با ۱۵ سال پیش مقایسه کنیم، میبینیم که بسیاری از امور نسبت به گذشته بهتر شده است.»
کوبانی درباره دستاوردهای کردها در شرایط جدید گفت: «از نظر اداره منطقه، امروز نیروهایی که منطقه را اداره میکنند، نیروهای محلی و مردم همین منطقه هستند. پیشتر در کوبانی و جزیره میدانستیم چه کسی بر منطقه حکومت میکند، اما امروز در حوزه امنیت، اداره و حتی بخش نظامی، مردم محلی این مسئولیتها را بر عهده دارند. چنین وضعیتی پیش از این وجود نداشت.
از سوی دیگر، در رابطه با مسئله کردها، برای نخستین بار دولت مرکزی سوریه بهطور رسمی وجود کردها و مسئله کردها را پذیرفته است. درباره زبان کردی نیز، هرچند هنوز به سطحی که ما میخواهیم یا حتی سطحی که در دوران اداره خودگردان وجود داشت نرسیدهایم، اما در مقایسه با دوران حکومت بعث، تحول جدیدی رخ داده است. زبان کردی اکنون دستکم بهعنوان یک زبان ملی پذیرفته شده و در مدارس تدریس میشود.
کردها همچنین میتوانند با هویت کردی خود وارد نهادهای دولتی شوند. اینها دستاوردهای جدیدی هستند و میتوانیم بر اساس آنها برای دستیابی کامل به حقوق خود تلاش کنیم. اگر بتوانیم این دستاوردهای موجود در میدان را در قانون اساسی رسمی کنیم، همین امر بهتنهایی یک پیروزی برای کردها خواهد بود.»
او درباره نگرانی کردهای ساکن روژاوا از روند کنونی گفت: «کردهایی که در اینجا زندگی میکنند نگرانیهایی دارند. آنها میخواهند روند پیش رو به نتیجه برسد. میدانیم که آنها جنگ نمیخواهند و نمیخواهند مشکلات از طریق جنگ حل شود. آنها خواهان راهحل از طریق صلح و گفتوگو هستند. بنابراین، خواهان ثبات و امنیتاند و میخواهند تا حد امکان از دستاوردهای ما محافظت شود تا بتوان بر پایه آنها در آینده گامهای بیشتری برداشت.
کردهای روژاوا نگرانیهایی دارند و این نگرانیها موجه است. ما باید درباره دوره پیش رو با آنها صریح و شفاف صحبت کنیم. دوره جدیدی در برابر ما قرار دارد و تحقق تضمینهای قانون اساسی برای تثبیت حقوق مردم ما یکی از مهمترین مسائل پیش روست. باید مسائل را روشن، صریح و شفاف مطرح کنیم تا بتوانیم برای تضمین حقوق خود تلاش کنیم.»
کوبانی درباره خروج ائتلاف بینالمللی از سوریه گفت: «ائتلاف بینالمللی سوریه را ترک کرده است و دیگر در اینجا حضور ندارد. آنها به ما گفته بودند که خارج خواهند شد و این اتفاق افتاد. با این حال، همچنان در برخی مسائل مربوط به سوریه ارتباط خود را حفظ کردهاند. برای نمونه، درباره اجرای توافق میان ما و دولت سوریه، ارتباط و گفتوگو ادامه دارد. همچنین در زمینه مبارزه با داعش نیز نوعی رابطه میان ما و آنها وجود دارد، اما دیگر نیرویی در میدان ندارند.»
او درباره نقش فرانسه و امانوئل مکرون در تضمین توافق با دمشق گفت: «زمانی که توافق ۲۹ ژانویه را امضا کردیم، مکرون نیز حضور داشت و همانطور که پیشتر درباره جزئیات توافق گفته بودیم، در این زمینه با او گفتوگو کردیم. او گفت که فرانسه یک تضمینکننده سیاسی است. این موضوع میان من و او مطرح شد، اما بهصورت مکتوب در توافق نیامده بود.
البته فرانسه همچنان وضعیت داخلی سوریه و میزان اجرای توافق را پیگیری میکند. آنها درباره روند اجرای توافق از ما سؤال میکنند و با دولت سوریه نیز در تماس هستند. کشورهای دیگری که پیشتر در سوریه حضور داشتند، از جمله آمریکا، نیز این موضوع را دنبال میکنند و درباره وضعیت اجرای توافق پرسوجو میکنند. معتقدم در چارچوب اجرای توافق، آنها همچنان وضعیت را دنبال کرده و دیدگاههای خود را با ما و دولت سوریه در میان خواهند گذاشت.»
کوبانی درباره نحوه حل اختلافات احتمالی با دمشق گفت: «امید ما این است که روند ادغام بهصورت روان پیش برود و ما به بخشی از این دولت تبدیل شویم. بنابراین، تلاش خواهیم کرد همه مسائل را میان خودمان حل کنیم. ما تصمیم گرفتهایم با یکدیگر همکاری کنیم و مشکلاتی را که تاکنون به وجود آمده نیز از طریق گفتوگو حل کردهایم. من به دمشق رفتهام و با مسئولان دیدار کردهایم. اکنون نیز در ساختار دولت مسئولیتهایی داریم و با یکدیگر کار میکنیم.
بنابراین، در وهله نخست تلاش میکنیم مشکلات را خودمان حل کنیم. گفتوگو برای حل مسائل وجود دارد. ما کردها نیز خود را بخشی از آینده سوریه میدانیم و به مسائلی که به کل دولت و کشور سوریه مربوط میشود توجه داریم. معتقدم در این دوره جدید، بیشتر مشکلات خود را از طریق گفتوگو و میان خودمان حل خواهیم کرد. البته برخی دولتها نیز میتوانند به پیشبرد این توافق کمک کنند.»
او درباره دشواری ادغام روژاوا و دمشق گفت: «چالشها دشوار خواهند بود. این نخستین بار در تاریخ کردهای سوریه است که آنها وارد ساختار دولت سوریه میشوند. زمانی که دولت سوریه تشکیل شد، ما از ابتدا در آن حضور نداشتیم. پس از استقلال سوریه نیز وضعیت همینگونه بود. بنابراین، این نخستین بار در ۱۰۰ سال گذشته است که کردها درون دولت سوریه قرار میگیرند.
طبیعی است که در این روند با چالشها و مشکلات زیادی مواجه شویم، اما معتقدم اکنون شرایط جدیدی ایجاد شده است. ما با هویت خود در ساختار دولت مشارکت میکنیم، نه صرفاً بهعنوان افراد یا شخصیتهای منفرد. طی ۱۵ سال گذشته، نهادهای مختلفی در اینجا ایجاد شده است؛ از نهادهای نظامی و امنیتی گرفته تا نهادهای اداری. چیزهای زیادی ساخته شده است.
ما هزاران شهید در نبردهای بزرگ علیه داعش دادهایم و مردم برای ماندن در سرزمین خود مقاومت کردهاند. این یک واقعیت است. ما با تکیه بر همین واقعیت وارد ساختار دولت میشویم، نه مانند ۱۵ سال پیش و دوران حکومت بعث.
ما نیز تغییر کردهایم. یک سازمان قدرتمند هستیم و دولت سوریه نیز برای پیوستن مؤلفه ما و حضور کردها در ساختار دولت آمادگی بیشتری دارد. در مقایسه با حکومت پیشین، شرایط متفاوت است. این وضعیت جدید با اراده ما شکل گرفته و مسئولان دولت نیز خواهان آن هستند. معتقدم مسیر دشوار خواهد بود، اما موفق خواهیم شد.»
کوبانی درباره مسئولیت جدید خود بهعنوان مشاور رئیسجمهوری سوریه گفت: «مهمترین مسئله برای من این است که بتوانم به مردم خود خدمت کنم. پیشتر گفته بودم که میخواهم در میان مردم خود برای وحدت کردها و تقویت کردها و مسئله کردها فعالیت کنم و همچنان بر همان موضع هستم. این کار را ادامه خواهم داد، چه در اینجا باشم و چه در دمشق.
پذیرش این مسئولیت نیز با همین هدف انجام شد. پیشنهاد من این بود که مسئولیتی داشته باشم که با مسئله کردها در داخل دولت سوریه ارتباط داشته باشد. میخواهم در دمشق نیز بتوانیم برای دفاع از مسئله کردها و حقوق مردم کرد تلاش کنیم و از آنها محافظت کنیم. بر همین اساس این مسئولیت را پذیرفتم.
البته اینکه دقیقاً چگونه کار کنیم و چارچوب این مسئولیت چه باشد، هنوز مشخص نشده است. بهزودی درباره آن گفتوگو خواهد شد و پس از مشخص شدن چارچوب کار، مردم خود را در جریان قرار خواهیم داد.»
او درباره احتمال تشکیل حزب یا جنبش سیاسی جدید گفت: «این دو مسئله متفاوت هستند. اکنون مأموریت نیروهای دموکراتیک سوریه در میدان به پایان رسیده و مأموریت اداره خودگردان نیز پایان یافته است. بنابراین، خلأیی ایجاد شده است. احزاب سیاسی کنونی ما نمیتوانند این خلأ ناشی از انحلال نیروهای دموکراتیک سوریه را نمایندگی کنند.
نیروهای دموکراتیک سوریه افراد زیادی را با خود مرتبط کرده بود؛ هزاران شهید و مجروح وجود دارند و افراد زیادی از آن حمایت کردهاند. کردها و عربها در آن حضور داشتند. این یک نیرو بود و از یک حزب فراتر میرفت. نه حزب بود و نه چیزی شبیه حزب. نیرویی بود که ۱۵ سال از مردم محافظت کرد و فقط از مردم روژاوا دفاع نکرد، بلکه با مناطق دیگر نیز ارتباط داشت.
بنابراین، این خلأ باید به شکلی پر شود؛ چه از طریق تشکیل یک حزب سیاسی، چه یک جنبش سیاسی یا هر شکل دیگری از فعالیت سیاسی. باید روی این موضوع کار کرد.
فعالیت ما در دمشق برای همه مردم سوریه است، اما برای ما، بهطور ویژه، مسئله کردها اهمیت دارد؛ اینکه کردها جایگاه خود را درون دولت پیدا کنند و به جایگاهی که شایسته آن هستند برسند. بنابراین، من برای این هدف تلاش خواهم کرد. معتقدم کردهای سوریه در دوره آینده فرصتهایی خواهند داشت و میتوانند گامهای بزرگتری بردارند.»
کوبانی درباره خطر جنگ در صورت عدم امضای توافق ۲۹ ژانویه گفت: «نمیخواهم وارد جزئیات چنین موضوعی شوم. ما میخواهیم به آینده نگاه کنیم و به این فکر کنیم که چگونه مسائل پیش رو را حل کنیم، اما در عین حال باید از گذشته درس بگیریم.
میتوانم بگویم شرایطی که هفت یا هشت ماه پیش، در ابتدای سال، با آن مواجه بودیم، تهدیدی بسیار بزرگ برای مردم ما بود. مردم ما با خطر نابودی مواجه بودند. دلایل زیادی وجود داشت؛ عوامل بینالمللی، مواضع نیروهای بینالمللی، مواضع دولتهای منطقهای و همچنین عوامل داخلی سوریه. همه این عوامل در ایجاد آن شرایط نقش داشتند.
اگر توافق ۲۹ ژانویه حاصل نمیشد، جنگ ادامه پیدا میکرد، خون بیشتری ریخته میشد و مردم ما با آوارگی و کشتار بیشتری مواجه میشدند.
البته ما به مقاومت ادامه میدادیم. مقاومت مردم هیچگاه پایان نمییابد. ما ۱۴ یا ۱۵ سال جنگیدهایم و همچنان به مبارزه ادامه دادهایم. در آن زمان نیز گفتم که در مناطق خودمان خواهیم جنگید. اما نتیجه برای مردم ما بهتر نمیشد؛ برعکس، مردم ما بیشتر آسیب میدیدند و آنها شایسته چنین وضعیتی نبودند.
برای دفاع از منافع مردم و حفظ دستاوردهای آنها، معتقدم بهترین کاری که میتوانستیم انجام دهیم، رسیدن به چنین توافقی بود. این توافق چیزی نبود که مردم ما آرزو میکردند، اما چیزی بود که در شرایط موجود، واقعبینانه به نظر میرسید. به همین دلیل تصمیمی تاریخی برای رسیدن به توافق گرفتیم و همچنان در همین مسیر حرکت میکنیم.»
او درباره روابط کردهای سوریه با اسرائیل گفت: «اینها مطالبی است که در رسانهها میشنویم و نمیدانیم آیا واقعاً موضع دولت اسرائیل است یا نه. ما در این زمینه هیچ رابطهای با اسرائیل نداریم. اما معتقدم ما مردم کرد باید خودمان درباره این مسائل تصمیم بگیریم و اراده مردم ما باید از سوی همه محترم شمرده شود.
برخی میگویند اگر کردها روابط خوبی با اسرائیل برقرار میکردند، شاید این تحولات رخ نمیداد و میپرسند چرا کردها حمایت اسرائیل را انتخاب نکردند. من فکر نمیکنم موضوع به این سادگی باشد. منافع دولتها در میان است و آنها بر اساس منافع خود عمل میکنند. قدرتهای بزرگی مانند آمریکا، فرانسه و بریتانیا در این مسائل دخیلاند و اسرائیل نیز بخشی از این منظومه است. فکر نمیکنم چنین رابطهای میتوانست تغییر زیادی ایجاد کند.»
کوبانی درباره تحولات موسوم به «خاورمیانه جدید» گفت: «مدتهاست درباره پروژه خاورمیانه جدید صحبت میشود. از زمانی که وارد سیاست شدم، چنین بحثهایی وجود داشته است. اکنون نیز درباره شرایط جدید صحبت میشود. بله، در خاورمیانه مشکلات زیادی وجود دارد، جنگهایی در جریان است و ممکن است در آینده نیز جنگهای بیشتری رخ دهد. باید ببینیم این تغییرات تا چه اندازه عمیق خواهند بود و بر اساس آن ارزیابی کنیم.
تا این لحظه هیچ چیز قطعی و نهایی نشده است. بحث و گفتوگو و فعالیت سیاسی وجود دارد، اما در میدان هنوز چیزی بهطور کامل محقق نشده است. تغییر بنیادینی که بر اساس آن بتوانیم سیاست خود را از نو تنظیم کنیم، هنوز رخ نداده است. در سیاست باید بر اساس واقعیات موجود در میدان عمل کرد. ممکن است در آینده تغییرات بزرگی رخ دهد و آن زمان میتوانیم تحلیل و سیاست خود را بر اساس آن تنظیم کنیم.»
او در ادامه گفت: «در چارچوب این تحولات، همانطور که گفتم، برای ارائه ارزیابیهای قطعی درباره این موضوع باید منتظر روشنتر شدن شرایط و تحولات ملموس در میدان باشیم. اما بدون تردید شرایط برای کردها جدید است و تغییراتی رخ داده است.
تحولاتی که اکنون در ترکیه در چارچوب روند صلح در جریان است، روند مربوط به مسئله کردها در روژاوا و سوریه و مشارکت کردها در دولت سوریه، همگی تغییرات مهمی هستند. این تحولات میتوانند به پیشرفتهای مهمی منجر شوند. اگر این شرایط را درست ارزیابی کنیم و رویکرد مناسبی داشته باشیم، شاهد تغییرات بزرگی خواهیم بود.
این وضعیت برای مردم کرد یک فرصت است. اگر کردها متناسب با این شرایط سازماندهی شوند و سیاست خود را با آن تطبیق دهند، میتوانند از این فرصت برای آینده خود استفاده کنند و گامهای جدیدی بردارند.»
او درباره آینده اقلیم کردستان عراق نیز گفت: «نمیخواهم بیش از حد درباره مسائل داخلی اقلیم کردستان عراق صحبت کنم. اما بهطور کلی معتقدیم نیروهای سیاسی اقلیم باید سیاست خود را در بغداد یکپارچه کنند.
برای ما نیز، اکنون که وارد سیاست عمومی و نهادهای دولتی سوریه میشویم، وضعیت مشابهی وجود دارد. کردهای سوریه باید موضعی متحد در دمشق ارائه کنند و همه از توافق ما با دمشق حمایت کنند تا از چنددستگی و شکلگیری جبهههای متضاد که میتواند آسیب زیادی ایجاد کند، جلوگیری شود.
از این منظر، چالشهایی را که اقلیم کردستان عراق با آنها مواجه است، درک میکنیم. موضع نیروهای سیاسی اقلیم در بغداد باید متحد باشد. آنها باید بر سر منافع اقلیم و مردم آن، رویکرد مشترکی داشته باشند. هر اندازه اختلاف داخلی در اقلیم وجود داشته باشد، نیروهای سیاسی باید در بغداد سیاستی متحد داشته باشند. این توصیه من به آنهاست.»
کوبانی درباره روابط با ترکیه گفت: «همانطور که میدانید، مدتهاست میان ما و ترکیه مشکل وجود دارد. ارتش ترکیه چندین بار ما را در اینجا هدف قرار داده و سرزمین ما، از جمله عفرین و مناطق دیگر، را اشغال کرده است. تا همین اواخر نیز میان ما درگیری وجود داشت و ما هدف حملات ترکیه بودیم.
اما از زمان توافق ۱۰ مارس سال گذشته، این درگیریها متوقف شده است. اکنون دیگر درگیری وجود ندارد و میتوان گفت نوعی آتشبس برقرار است. حملات ترکیه در اینجا متوقف شده و این اتفاق خوبی است. ما میخواهیم این وضعیت ادامه پیدا کند.
کانالهای گفتوگو را باز نگه داشتهایم و میخواهیم این روند پیشرفت کند. عادی و باثبات شدن روابط ما با ترکیه به نفع مردم ما، یعنی کردهای سوریه، است. میخواهیم روابط را بهبود دهیم و در این چارچوب هر کاری را که برای تحقق این هدف لازم باشد انجام خواهیم داد.
اگر سفر به امرالی بتواند به مردم ما کمک کند و موجب عادی شدن روابط ما با ترکیه شود، از آن استقبال خواهیم کرد و این امر برای ما و همه مردم سوریه رضایتبخش خواهد بود.»
او درباره نقش عبدالله اوجالان در روند جاری گفت: «بدون تردید او نقش داشته است. ترکیه نیز در این روند دخیل بوده است. او نامهای برای ما فرستاد و نامه به دست ما رسید. پیام اصلی او این بود که مشکلات باید از طریق گفتوگو حل شوند. او تأکید کرد که باید از جنگ با دولت سوریه اجتناب کنیم. این موضوع برای او اهمیت ویژهای داشت.
معتقدم با توجه به اینکه دیدارها و گفتوگوهایی میان اوجالان و ترکیه در امرالی ادامه دارد، او همچنان میتواند تأثیر مثبتی بر این روند داشته باشد.»
کوبانی درباره قانون اساسی جدید سوریه گفت: «هنوز برنامه مشخصی وجود ندارد. کمیتهای برای تدوین قانون اساسی جدید تشکیل نشده است. اینکه آیا کردها در چنین کمیسیونی حضور خواهند داشت یا نه، هنوز مشخص نیست. گفته میشود شاید این کمیته طی دو یا سه ماه آینده تشکیل شود.
طبیعی است که کردها نیز باید در آن حضور داشته باشند. اکنون گروهی از نمایندگان کرد در پارلمان سوریه حضور دارند و باید در این کمیسیون نیز نمایندگی داشته باشند. کردها باید در روند تدوین قانون اساسی حضور داشته باشند. این مطالبه اصلی ماست.
کردها باید در کمیته تدوین قانون اساسی حضور داشته باشند تا حقوق آنها تضمین شود. مسائل متعددی درباره حقوق کردها مطرح شده است. توافقهای ۱۰ مارس و ۲۹ ژانویه و همچنین فرمان شماره ۱۳ رئیسجمهوری سوریه، به کردها و حقوق آنها پرداختهاند. ما تلاش خواهیم کرد محتوای این توافقهای رسمی در قانون اساسی سوریه نیز تثبیت و تضمین شود.»
او درباره بحران اقتصادی در مناطق کردنشین و مشکلات آب، برق، سوخت و نان گفت: «بله، شرایط و وضعیت تغییر کرده است. پیشتر منابعی مانند نفت و سوخت در اختیار اداره خودگردان بود و به شیوهای مورد استفاده قرار میگرفت که نیازهای مردم، از جمله برق، نانواییها و حملونقل عمومی، تأمین شود. این خدمات یارانه دریافت میکردند و برای مردم مفید بودند.
اما پس از آنکه این منابع، بهویژه نفت، در اختیار دولت سوریه قرار گرفت، سیاست دولت کاهش این حمایتها بود. یارانههایی که اداره خودگردان پرداخت میکرد، متوقف شد و این مسئله به بحران در تأمین برق، آب و نان منجر شده است.
اکنون باید این مشکلات حل شوند. این یکی از مسائل اصلی است که ما در حال گفتوگو درباره آن با نهادهای دولتی هستیم. امیدواریم دستکم تا زمانی که راهحل بلندمدتی پیدا شود، راهکاری برای ادامه حمایتها و یارانههایی مشابه آنچه پیشتر از سوی اداره خودگردان ارائه میشد، پیدا کنیم. با این حال، تصمیم نهایی در این زمینه در اختیار دمشق است.»
کوبانی در پاسخ به پرسشی درباره احساس شخصی خود نسبت به پایان جنگ و تغییر نقش خود از فرمانده نظامی به مقام سیاسی گفت: «ما طی ۱۴ سال گذشته مجبور به جنگ شدهایم. پیش از آن در اینجا در فعالیتهای سیاسی عمومی حضور داشتم، اما زمانی که جنگ بر ما تحمیل شد، سلاح به دست گرفتم. ما درگیر جنگی شدید بودیم؛ ابتدا بهعنوان یگانهای مدافع خلق و سپس بهعنوان نیروهای دموکراتیک سوریه.
از یک سو خوشحالم که جنگ متوقف شده است. دیگر جنگی نخواهیم داشت و دیگر شاهد کشته و زخمی شدن همرزمان خود نخواهیم بود. این برای همه ما مایه آسودگی است. همه باید از اینکه جنگ پایان یافته و دیگر شهیدی نخواهیم داشت، خوشحال باشیم. من نیز یکی از همان افرادی هستم که از پایان جنگ خوشحالاند.
اما از سوی دیگر، هنوز به اهدافی که مردم ما میخواستند، نرسیدهایم. مردم ما مطالبات بزرگی داشتند که هنوز محقق نشده است. ما همچنان برای دستیابی به آنها تلاش میکنیم. این مسئله طبیعتاً موجب ناراحتی است. خطرها نیز همچنان وجود دارند و این موضوع باعث نگرانی و اندوه میشود.
ما میخواستیم این مبارزه و روند را با موفقیت به پایان برسانیم تا دیگر تهدیدی وجود نداشته باشد. برای دستیابی به حقوق خود باید به مبارزه ادامه میدادیم. نرسیدن به این اهداف، ناامیدی ایجاد میکند، اما از آنچه تاکنون انجام دادهایم پشیمان نیستیم.
ما از مردم خود محافظت کردهایم. بسیاری از مردم از من میپرسند چرا این همه شهید دادهایم. بیشتر آنها در دفاع از کوبانی، عفرین و منطقه جزیره جان خود را از دست دادند. بله، شاید میتوانستیم از بخشی از این تلفات جلوگیری کنیم، اما در مجموع با جنگی برای موجودیت خود مواجه بودیم.
داعش میخواست ما را نابود کند. به یاد دارم که تمام جمعیت کوبانی آواره شدند و به کردستان شمالی، یعنی مناطق کردنشین ترکیه، گریختند. جنگ بزرگی درگرفت و ما هزاران شهید دادیم تا مردم بتوانند به سرزمین خود بازگردند.
ممکن است در طول این روند کاستیهایی داشته باشیم، اما مبارزهای که باید انجام میشد، انجام گرفت. به همین دلیل به گذشته خود، بهویژه ۱۵ سال گذشته مبارزه، افتخار میکنم. به اینکه به مردم خود خدمت کردهام افتخار میکنم.
امروز شرایط جدیدی شکل گرفته است. دوره جدیدی پیش روی ماست و ما در مسیری تازه حرکت میکنیم. البته این مسیر ادامه دستاوردهای گذشته ماست و از صفر شروع نمیکنیم. حضور و جایگاه قابل توجهی داریم، نهادهای زیادی ایجاد کردهایم و چیزهای زیادی ساخته شده که میتوانیم بر پایه آنها حرکت کنیم.
شخصاً اکنون امیدوارتر هستم که بتوانیم همراه با مردم خود و بر اساس آنچه ساختهایم، آنچه مردم ما آرزو دارند و همچنین با در نظر گرفتن دستاوردها و اهدافی که هنوز محقق نشدهاند، در روند پیش رو موفق شویم.»
دیدگاه کاربران