قیمت مسکن به کجا چنین شتابان!
به گزارش کُردپرس،افزایش بی سابقه اجارهبها مسکن به جایی رسیده که دیگر نبض حیات اجارهنشینی روز به روز کندتر شده و جای خود را به رشد جمعیت حاشیهنشین میدهد. لمس موتور جستجوی برخی سایتهای درج مشخصات نرخ اجارهبهای مسکن نشان میدهد که مالکان برای افزایش اجارهبهای املاکشان گوی سبقت را از یکدیگر ربودهاند. قیمتها نشان میدهد که دیگر شمال، جنوب، غرب یا شرق شهری مانند تهران تعیینکننده نرخ اجارهها نیست و تنها طمع افراد در این زمینه حرف اول و آخر را میزند. دامنه این معضل زمانی گستردهتر میشود که هیچ دستگاه دولتی یا حاکمیتی به این بخش ورود پیدا نکرده است و با این بهانه که نمیتوان برای املاک شخصی تعیین تکلیف کرد، چشم بر فردای هزاران مستاجر آبرومندی که با جیب خالی به معنای واقعی دربه در خواهند شد، فرو بستهاند.
سمیه محمودی نماینده شهررضا در مجلس شورای اسلامی در خصوص افزایش صدرصدی اجاره مسکن به خانه ملت میگوید:مشکلات اقتصادی ناشی از افزایش اجاره بهای مسکن تنها پایتخت را تحت تاثیر قرار نداده و دامنه این معضل به سایر شهرها و حتی شهرستانها نیز کشیده شده است. افزایش چند برابری نرخ خرید و اجاره مسکن که تحت تاثیر شرایط اقتصادی کشور ایجاد شده است، از بُعد روانی تاثیر چشمگیری بر جامعه گذاشته است و این مشکل هم تنها به تهرانی ها برنمی گردد، کما اینکه در شرایط کنونی بسیاری از شهرهای کشور با این مشکل مواجهند.او گفت: در حوزه انتخابیه بنده متراژ زمین برای ساخت و ساز را 250 متر در نظر گرفتهاند، به این معنا که فرد باید هر چه پول دارد برای خرید زمین هزینه کند، و این در حالی است که در یکی از شهرستانهای این منطقه که زمین کم است قیمت آن از قیمت زمینهای شهرهای بزرگ این منطقه هم بیشتر شده است.
اما با وجود تمام این مشکلات کارشناسان و مسئولان در دفاتر شیشهای خود نشستهاند و از روی نقشه برای تحقق ایدهآلهایی که در نظر دارند، برنامهریزی کرده و از این طریق برای شهرستانها نیز تصمیم گیری می کنند، و این در حالی است که منطق حکم می کند از پشت میزهای خود بلند شوند و در شهرستانها بر اساس مشاهده واقعیتها برنامهریزی کنند، چرا که نسخه واحدی برای تمام کشور وجود ندارد. هنوز مسئولان شرایط را خاص ندیدهاند تا برای رفع این مشکل وارد میدان شوند.اولین مشکلی که درپی افزایش میزان اجارهبهای مسکن به وجود میآید، کاهش تمایل جوانان برای ازدواج است که بهدنبال آن آسیبهای اجتماعی دیگری نیز ایجاد خواهد کرد. افزایش اختلافات خانوادگی، مشکلات اقتصادی ناشی از کاهش درآمدها، رشد نرخ طلاق و به دنبال آن سرگردانی کودکانی که والدینشان از هم جدا شدهاند، از دیگر تبعات ناشی از افزایش اجارهبهای مسکن است، بنابراین این معضل باعث فروپاشی خانوادهها میشود، چرا که مکانی برای زندگی و دور هم جمع بودن نخواهند داشت.
از دیگر پیامدهای افزایش اجاره مسکن افزایش حاشیهنشینی است. یحیی کمالی پور نماینده جیرفت در مجلس شورای اسلامی در این رابطه معتقد است:حاشیهنشینی را محصول قطعی افزایش اجارهبهای مسکن بهویژه در مناطق کم برخوردار دانست و افزود: بر اساس آماری که اعلام شده در کشور 14 میلیون حاشیهنشین وجود دارد و توسعه نامتوازن جمعیت در استانها باعث شده که مردم از روستاها و مناطق محروم مهاجرت کرده و به حاشیه شهرها پناه ببرند.
بیتوجهی دولت به مناطق کم برخوردار یا محروم باعث شده که امروز شاهد بروز این آسیب جدی اجتماعی باشیم، و این در حالی است که درصد قابل توجهی از جرم و جنایت ها به همین توسعه نامتوازن بر می گردد. اغلب افرادی که با هویتهای معلوم یا نامعلوم در حاشیه شهرها ساکن میشوند از امکانات اولیه بهداشت و سکونت معمول محروم هستند و به اصطلاح در حلبی آبادها و یا در کانکس های غیراستاندارد زندگی را می گذرانند که در این شرایط نه از امنیت کافی برخوردار هستند و نه بهداشت کافی دارند و نه از جانب مراجع انتظامی قابل کنترل هستند. معضل اجاره نشینی فقط مربوط به پایتخت نیست ؛ در برخی خبرها آمده که قشر کم درآمد به دلیل افزایش اجارهبهای مسکن به اجاره کانکس روی آوردهاند. ریشه این عامل در نبود توجه دولت به مناطق کمتر توسعه یافته و کم برخوردار است.
رسول خضری نماینده مردم سردشت و پیرانشهر در مجلس در گفتگویی با خانه ملت میگوید:افزایش میزان اجارهبهای مسکن به کاهش تمایل جوانان به ازدواج منتهی میشود. یکی از معضلات مهمی که به دنبال افزایش تورم، رکود و کاهش ارزش پول ملی به یک سوم اتفاق افتاد، افزایش میزان اجارهبهای مسکن بود که مستاجرها را با مشکلات جدی مواجه کرده است، ضمن اینکه هیچ کدام از این افراد اجارهنشین بعد از این قادر به خرید مسکن نخواهند بود.
افزایش حاشیهنشینی از تبعات مهم افزایش اجارهبهای مسکن بوده که باعث رشد آسیبهای اجتماعی میشود، کما اینکه افزایش جرم و بزه، طلاق، اعتیاد و ... را به همراه خواهد داشت.
در سوی دیگر اگر دولت به موضوع رشد اجارهبهای مسکن، حاشیهنشینی و ایجاد سکونت گاههای غیررسمی که ناشی از نبود برنامهریزی یا برنامهریزیهای غلط بوده، توجه نکند باعث گسترش ابرچالشهای بیکاری، فقر و آسیبهای اجتماعی خواهد شد. روز به روز آمار اعتیاد، طلاق و بیکاری افزایش پیدا کرده و راهکاری هم در این مورد ارائه نمیشود، ضمن اینکه نبود سند ملی راهبردی آمایش سرزمینی باعث شده توزیع متناسبی در رابطه با امکانات صنعتی و رفاهی وجود نداشته باشد، کما اینکه در مناطق کویری کارخانه فولاد تاسیس شود و در مناطقی که دارای آب کافی بوده، این صنایع وجود ندارد، و این در حالی است که افراد برای ایجاد کارخانههای صنعتی بدون مطالعه در این حوزه سرمایهگذاری میکنند.
هماکنون تعداد زیادی خانههای خالی در تهران وجود دارد که باید دلایل آن بررسی شده و تعیین تکلیف شوند، هر چند بحث دریافت مالیات از مالکان آنها در مجلس مطرح شده، اما میطلبد که سایر دستگاههای مربوطه نیز به طور جدی به این موضوع ورود پیدا کنند.
دیدگاه کاربران