کُردپرس گزارش می دهد؛
نقدینگی بلای جان اقتصاد ایران
سرویس ایران-یکی از راه های ممکن برای خروج از بن‌بست نقدینگی، خروج بانکها از بنگاه داری و اصلاح ساختار بانکی کشور و شورای پول است.
به گزارش کُردپرس،نقدینگی طی سال های گذشته از 500 هزار میلیارد تومان به 3 برابر حجم خود افزایش پیدا کرده است که با توجه به اینکه ظرفیت جذب نقدینگی در اقتصاد کشور وجود ندارد این نقدینگی سیار به حوزه هایی مثل طلا، ارز و سکه هجوم می آورد لذا این مسئله ربطی به صحنه های بین المللی ندارد و مشکل داخلی ساختار اقتصاد کشور است.
نقدینگی چیست؟
به مجموعه پول شامل سپرده‌های دیداری بخش غیردولتی نزد بانکها و اسکناس و مسکوک در دست اشخاص و شبه پول شامل سپرده‌های سرمایه‌گذاری مدت‌دار، سپرده‌های قرض‌الحسنه پس‌انداز و سپرده‌های متفرقه نقدینگی گفته میشود و در یک تعریف ساده، مجموع اسکناس و مسکوکات و منابع اعتبارات بانکی، مهم ترین اجزای تشکیل دهنده نقدینگی هستند. به عبارت دیگر نقدینگی حجم پول نقد در خارج از سیستم بانکی است که قابلیت تورم زائی دارد بدین معنی که چنانچه حجم پول نقد بالا باشد قدرت خرید بالا رفته وباعث گران شدن کالا یا خدمات بیشتر از ارزش موجود شان میشود . حجم نقدینگی در یک اقتصاد باید متناسب با میزان تولید کالا و خدمات باشد. در غیر این صورت بدون تردید باعث تورم با رکود در تولید خواهد شد.
کارکرد نقدینگی
میزان نقدینگی در مقابل مقدار معینی از کالاها و خدمات می باشد و نقدینگی باید با گردشی که دست افراد جامعه دارد تکافوی جریان کالاها و خدمات را بنماید. بدین ترتیب قیمت کالاها با میزان نقدینگی و سرعت گردش آن بستگی پیدا می کند. رشد بی رویه نقدینگی، باعث رشد سریع تقاضا برای کالاها و خدمات شده و چون در کوتاه مدت عرضه کالا و خدمات محدود است این امر منجر به ایجاد تورم در اقتصاد می شود. کنترل حجم نقدینگی هدف نهایی کشورها برای رسیدن به اهداف کلان اقتصادی مثل ایجاد رشد در تولیدات، کنترل تورم، ایجاد موازنه در پرداخت های خارجی و ایجاد اشتغال است.
کنترل نقدینگی
در واقع کنترل نقدینگی به عنوان وسیله ای برای رسیدن به اهداف نهایی اقتصاد است. بدین منظور حجم نقدینگی به گونه ای در نظر گرفته می شود که با حمایت از رشد تولیدات داخلی در حد ظرفیت های تولیدی از بروز تورم جلوگیری نماید. مقامات پولی کشورها با استفاده از سیاست های پولی رشد نقدینگی را تحت کنترل قرار می دهند.
نقدینگی پاشنه آشیل اقتصاد ایران
مدیریت نقدینگی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که سیستم بانک‌داری کشور با آن روبرو است. دلیل اصلی این چالش این است که بیشتر منابع بانکها از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت تامین مالی میشود. علاوه بر این تسهیلات اعطایی بانکها صرف سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی میشود که درجه نقدشوندگی نسبتاً پایینی دارند.وظیفه اصلی بانک ایجاد توازن بین تعهدات کوتاه‌مدت مالی و سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت است. نگهداری مقادیر ناکافی نقدینگی بانک را با خطر عدم توانایی در ایفای تعهدات و در نتیجه ورشکستگی قرار می‌دهد. نگهداری مقادیر فراوان نقدینگی، نوع خاصی از تخصیص ناکارآمد منابع است که باعث کاهش نرخ سوددهی بانک به سپرده‌های مردم و در نتیجه از دست دادن بازار میشود.
مدیریت نقدینگی
عزیزنژاد، کارشناس اقتصادی در رابطه با نقدینگی می گوید: نوسانات اقتصادی بودجه کشور را تحت تاثیر قرار می‌دهد و از طرف دیگر، شبکه بانکی بر اساس تعادل در ترازنامه خود بانک باید به سمت مدیریت ریسک نقدینگی حرکت کند. با توجه به اینکه بانکها توانایی نگهداری پول در زمانیکه صاحب سرمایه آن را مطالبه کند ندارند، بنابراین برای انجام تعهدات خود در پرداخت سودهای گذشته مجبورند سرمایه های جدیدی را با تعهد پرداخت سود بیشتر جذب کنند.او تنها راه ممکن برای خروج این بن‌بست را خروج بانکها از بنگاه داری و اصلاح ساختار بانکی کشور و شورای پول می داند.­­
مطالعه بیشتر
خبر قبلی و بعدی
دیدگاه کاربران