نقدی بر تلاش نماینده مهاباد برای استیضاح رئیس جمهور

به گزارش کردپرس، متن یادداشت دکتر خدیو که امروز سه شنبه در کانال رسمی وی به نام شارنامه منتشر شد به شرح زیر است:

همیشه پشتکار، پیگیری، خستگی ناپذیری و مهارت و استعداد نماینده مهاباد را در حوزه امور اجرایی ستایش کرده ام، اما این مانع نقد و بازخوانی برخی مواضع سیاسی نامبرده نیست.

در روزهای گذشته وی دوبار خواستار استیضاح رییس جمهور شده است.

طرح پرسش از رییس جمهور و نقد مسئولان ارشد نه تنها مورد مذمت نیست، بلکه ضرورتی انکارناپذیر و لازمه توسعه سیاسی کشور است.

اما بازتاب گسترده اظهارات جلال محمود زاده در رسانه های جناح مخالف دولت و همپوشانی آن با قرائن و شواهد دیگر نشان از این ندارد که به فرض انگیزه سالم گوینده هم، انگیخته ها و پیامدهای آن به سود جمهوریت نظام و مصالح کلی و بلندمدت شهروندان تمام شود.

استیضاح رییس جمهور و طرح عدم کفایت سیاسی آن چه در صورت جدی آن مانند حذف بنی صدر و چه در نسخه جنگ روانی آن مانند تهدید احمدی نژاد به آن، یک " بازی بزرگان " و محصول کنش و واکنشهای بلوک قدرت است.

صد البته " بزرگانه " بودن آن به معنای فضیلت مندی و شانیت ویژه بازیگران آن نیست که مثلا نمایندگان کرد و اهل سنت فاقد آن باشند، بلکه حکایت از قدرت محور بودن ماهیت بازی است. الزامی که باعث می شود نمایندگان کرد راهی به آن نداشته باشند و جز در نقشهای دست چندم به کار گرفته نشوند.

هیاهوی فعلی هم از دو حال خارج نیست: یا مانند بنی صدر قضیه جدی است و ساختار قدرت در آستانه یک دگرگونی جدید و بدیع است و یا جنگی روانی برای امتیازگیری از حریف و زمینه سازی برای انتخابات آتی است.

اگر گزینه اول را فرض بگیریم نمی توان از کنار مقدمات و زمینه های قبلی مانند ضرورت ریاست نظامیان برای گذار از دشواریهای فعلی و تجسد رضاشاه در فضای فکری و سیاسی گذشت. با این نگاه تشخیص پیامدهای عملی چنین ایده ای و آسیبها و خسارتهای آن دشوار نخواهد بود. امری که منطقا نمایندگان مردم و بویژه وکلای کرد نباید به آسانی از کنار آن بگذرند.

اگر هم این بحثها جنگ روانی و هیاهوی برای هیچ باشد که محتلمتر هم هست، باز پیشاهنگی و جلوداری نمایندگان کرد که در هفت آسمان سیاست ایران ستاره ای ندارند، به صلاح و وافی به مقصود نیست.

در مملکتی که نهادهای سیاسی هنوز آن اندازه رشید نیستند که جای لابیگری و بخشی نگری و رایزنیهای پشت پرده را بگیرند و "رابطه" جای ضابطه را گرفته، درافتادن با مجموعه دولت ناگزیر به مبارزه ای نابرابر و بی سرانجام تبدیل خواهد شد. تبعات این امر برای نماینده ای که در پیگیری امور ریز و درشت حوزه انتخابیه اش زبانزد و نمونه است، ویرانگر خواهد بود.

آنچه گفته شد به معنای بری کردن روحانی و دولتش از نقد نیست. کارنامه دولت در برخی حوزه ها واقعا جایی برای دفاع نمی گذارد و در برخی حوزه ها نیز نباید شکاف قدرت و مسئولیت را فراموش کرد.

جان کلام اینکه در هیچ حالتی نمی توان از اولویت بندی مسائل غفلت کرد و مشخصا نباید امور فرعی را بجای مسائل عمده و اصلی نشاند.