«توریسم درمانی» قربانی دلالان و بی توجهی مسئولان

به گزارش کردپرس، اگرچه توریسم درمانی اصطلاح جدید و مدرنی است اما پیشینه آن به سال ها قبل و به دوران باستان بر می گردد. بیماران هر کجا خبری از درمان بیماری خود می یافتند به آنجا سفر می کردند تا علاج ناخوشی خویش را در پیدا کنند و چه بسا در داستان های تاریخی نیز به کرات روایت شده که پادشاهان و سردمداران هر عصر در جستجوی علاج بیماری و ناخوشی خود به سرزمین های گوناگون سفر می کردند و یا سفیران خود را جهت یافتن علاج راهی دیگر سرزمین ها می کردند و یا پزشکان را از سرزمین های دور به حضور می طلبیدند.

از زمان های بسیار دور زنان برای درمان نازایی خویش به کوه سلطان در نزدیکی شهر مهاباد می رفتند و یا سالانه مردم زیادی برای درمان رماتيسم و درد پا و کمر درد به زيارت پير محمد از مشایخ موکریان در بوکان (جاده شهریکند، سه راه محمودآباد روستایبغده داغی) می رفتند و الان نیز می روند تا در روز چهارشنبه در محفل این عالم ودر قالب اجرای مراسم قربانی خاص خاک آنجا را که گفته می شده شفابخش است با خون خروس یا مرغ مخلوط کرده و بر محل درد می مالیدند .

و ده ها نمونه دیگر

توریسم درمانی چیست؟

توریسم درمانی که به آن توریسم سلامت و یا گردشگری سلامت می گویند مفاهیمی مبنی بر سفر شخص بیمار به سرزمین دیگر جهت مداوا را به اذهان منتقل می کند که کم و بیش نیز درست است. اما باید توجه داشت مقوله‌ی گردشگری سلامت فراتر از گردشگری درمانی است. آب‌های گرم و معدنی و لجن درمانی همراه با امکانات طبیعی نیز شامل مقوله‌ی گردشگری سلامت است.

گردشگری سلامت، هرگونه مسافرت برای ارتقای سلامت را دربر مي‌گيرد و به‌عنوان يکی از ابعاد گردشگری، به توسعه پايدار و پويايی اقتصاد کشور کمک مي‌كند. گردشگری سلامت، يک استراتژی ملی در راستای افزايش درآمد کشور است. سازمان جهانی گردشگری (WTO) گردشگری سلامت را چنین تعریف می‌کند : استفاده از خدماتی که به بهبود یا افزایش سلامتی و افزایش روحیه فرد (با استفاده از آب‌های معدنی ، آب و هوا یا مداخلات پزشکی) منجر می‌شود و در مکانی خارج از محل سکونت فرد – که بیش از ۲۴ ساعت است – به طول می‌انجامد. شعار جهانی توریسم سلامت، امکانات و خدمات در حد کشور‌های جهان اول یا پیشرفته و قیمت‌ها و هزینه‌ها در حد کشور‌های در حال توسعه و جهان سوم است.

دلالان؛ بلای گردشگری سلامت

با وجود اینکه هر ساله بیماران زیادی از کشورهای همجوار برای درمان وارد کشور می شوند اما هنوز متولی ارائه خدمات درمانی به بیماران خارجی مشخص نشده و سیاستگذاری، خط مشی، قوانین و آیین نامه‌ها در حوزه گردشگری سلامت تعیین و تنظیم نشده و این امر بازار سیاه در حوزه گردشگری را پر رونق کرده است.

از علل دیگر غوغاسالاری دلالان در این حوزه این است که بیماران خارجی که برای درمان وارد کشور ما می شوند مانند سایر توریست ها با ویزای معمولی، غیر درمانی و حتی سیاحتی به کشور وارد می شود و خدمات درمانی را دریافت می کند.

سیستم دلالی در گردشگری سلامت ، وضعیت نامناسبی را برای این حوزه ایجاد کرده و امروزه شاهدیم که هزینه های درمانی بیماران، بسیار کمتر از هزینه های دیگر از جمله هزینه های دلال ها، هتل، غذا و حمل و نقل می شود.

راهکار حذف ، کاهش و یا ساماندهی دلالان این است که توریسم سلامت توسط شرکت های شناسنامه دار و مورد نظارت وزارت بهداشت و سازمان گردشگری انجام شود.

توریسم درمانی ظرفیت مغفول مانده در استان های غربی

توریسم درمانی در سال های اخیر به دلیل هم مرز بودن ایران با کشور عراق محل توجه ویژه استان های غربی قرار گرفته است.

این توجه تنها در حد حرف و حدیث بوده و هیچ گاه شاهد اقدام عملی برای ساماندهی گردشگری سلامت در استان های غربی کشور نبوده ایم و عملا اما به دلیل نبود امکانات پزشکی و بیمارستان های پیشرفته ؛ ضعف برنامه ریزی ها، عدم نطارت مناسب و غفلت مسئولان متولی از تغییر و تحولات استان های غربی کشور توان رقابت خود با استان های دیگر از دست داده اند و تنها به محل عبور توریست ها به سایر استان ها تبدیل شده اند.

توریست داخلی و خارجی از نظر وزارت بهداشت یک نوع تعرفه را باید پرداخت کند این در حالی است که کشورهای همجوار ایران مانند ترکیه برای توریسم درمانی تخفیف های ویژه قائل شده است از جمله برخی از کشورها به گردشگران سلامت در ازای دریافت ویزای درمانی، ۳۰ درصد تخفیف برای بلیط ایاب و ذهاب می دهند. قیمت برخی خدمات پزشکی در ایران برای گردشگران سلامت در مقایسه با برخی کشورها، بالا است و این تمایل بیماران خارجی به کشور را کاهش می دهد