بیان داستانهای زندگی برای کودکان قروه ای از زبان «یلدا»
به گزارش خبرنگار کردپرس، در ساعاتی که پاییر می رود تا به بزرگترین شب سال بپیوندد کودکان قروه ای گرد هم آمدند تا داستان رمزآلود «یلدا» را بشنوند و از ذرتهای بوداده ننه سرما دلشان غش برود. مراسم در یکی از تالارهای شهرستان است. تالاری که رنگ شب «یلدا» گرفته و بوی ذرت بو داده و سیب ترش و انار گرفته و با زنگ خنده های کودکانه زینت داده شده است.
امسال به همت تعدادی از فعالان فرهنگی شهرستان قروه جشن شب یلدا در شهرستان برای کودکان شهر و روستا اجرا و کرسیهای ننه سرما دایر شد و بر روی آن کاسههای ذرت بو داده، اناردانه شده و سیبهای سرخ گذاشته شد تا کودکان به یکی از مهمانیهایی دعوت شوند که هفت هزار سال است هرسال تکرار میشود و هر خانواده ایرانی در خانه خود ترتیب این مهمانی را میدهد.
داستانی برای زندگی
مهمان ویژه کیست؟ «ساناز» دستها را بالاگرفته و محکم کف میزند و درحالیکه یکی از دندانهای شیریاش افتاده به چراغنفتی روی کرسی اشاره میکند و آن را به دوستش نشان میدهد.
«محمدرضا» شنیده است که این برنامه قصهگویی دارد و منتظر است قصههایی را که قبلاً هم شنیده و کیف برده باز بشنود.
«آرسام و یسنا» با صدای بلند میخندند و خوراکیهای بستهبندیشده را به یکدیگر نشان میدهند. ترکیب سیب و نارنگی و ذرت بوداده و نخودچیکشمش من را لحظهای به یاد و خاطره تصاویر کلیشهای کرسیهای مادربزرگ میبرد.
از «فاطمه» میپرسم به نظرت مهمان ویژه این مهمانی کیست؟ با لبخند و یک مکث طولانی میگوید نمیدانم.
یکی از فعالان فرهنگی نیاز امروز کودکان را شادی میداند و معتقد است نبود همین شادی مشکلاتی را برای کودکان به دنبال داشته است. باید گذاشت کودک، کودکی کند و از کودکی خود لذت ببرد و فشار بیش از حد برای بزرگ شدن زود هنگام تأثیر مطلوبی نخواهد داشت. «لیلا معظمی» ضمن بیان این مطلب افزود: «کمبود شادی و فشارهای روحی روانی که اغلب از سوی والدین وارد میشود موجب شده بیماریهای مختلفی در بین کودکان مشاهده شود».
«معظمی» برگزاری برنامههایی از این دست را جهت تلطیف زندگی کودکان و شادی و نشاط آنان ضروری میداند؛ بهویژه که این برنامهها بر اساس ارزشهای بومی و محلی است.
چندی بعد قصهگویی دور کرسی که شروع میشود بچهها تمامی هیاهوی خود را جمعوجور میکنند و با آرامش پشت صندلیها مینشینند. انگار نه انگار که تا همین چند لحظه قبل آتش میسوزاندند.
قصه دو برادر که یکی به مردی و دیگری به نامردی شهرت دارد و هر یک به فراخور راهی که انتخاب کرده سرنوشتی در پیش رو دارد.بعد از قصهگویی نوبت سرود است. داستان زیبایی از آشتی خورشید و ابرها و مهرورزی آنها برای رشد گلها و غنچهها.
«سونیا»؛ مجری برنامه که دختری است همسن و سال بچه ها از شب یلدا میگوید و اینکه در شب یلدا بزرگترین شب سال تجربه میشود و جالب آنکه این شب از شب قبل از خود فقط یک دقیقه بلندتر است. چله بزرگ که بیاید شبها رفتهرفته کوتاهتر میشود و این خود نویدبخش است که گرمی روز طولانیتر شده و زمین به بهار، به تولد دوباره نزدیکتر شود.
کیک هندوانهای «یلدا» از راه میرسد و بچهها در کنار کرسی به سبک کودکانه خود مشاعره میکنند. انیمیشن «هاجر عروسی داره» شور و غوغایی در سالن برپا میکند که به نظر میرسد هیچ رایانه و تبلتی قدرت بازتولید اینهمه شادی را نداشته باشد.
گنجینه ای مؤثر
مدیر اجرایی برنامه معتقد است کودکان امروز به حدی در فضای مجازی غرق شدهاند که از سنتهای اصیل فاصله دارند.«حمیرا صفایی» با طرح این هشدار که مبادا این فاصله روزبهروز عمیقتر شود، می گوید: نباید گرایش افراطی موجب شود کودک از محبت خانواده فاصله گیرد.
به گفته وی والدین میتوانند با بهرهگیری از ارزشهای اصیل دینی و ملی نسبت به تربیت درست کودکان اقدام کنند و باید دانست که کودکان هرکدام گنجینه و سرمایه ای برای آینده هستند.
«صفایی» با اشاره به یکی از اصلی ترین سنت های شب یلدا، تصریح کرد: در چنین شبی مادربزرگها و پدربزرگها کودکان و نوههای خود را دور کرسی جمع میکنند و آنها را با داستان سرگرم میسازند.
وی قصهگویی، تفأل به حافظ، مشاعره و دور همی خانواده را از زیباییهای سنتی دانست که در زندگی امروزی فراموششده و هر یک پیام عمیقی در بطن خود دارد.
«صفایی» بابیان اینکه امروز بزرگترها حتی در مراسمات، کودکان را به بهانه شلوغکاری به حاشیه میکشانند، تأکید کرد: این در حالی است که چنین مهمانیهایی میتواند برای کودک پندآموز بوده و خود زمینهساز تربیت صحیح باشد.
وی با تأکید به اینکه نسل بزرگسالان با همین داستانها، زندگی و راه و رسم آن را آموختهاند از احیای سنتها و مراسمات اصیل و انتقال آن به نسل امروز گفت.
صدای در به گوش میرسد. بچهها گوش تیز کردهاند که ببینند چه کسی پشت در است. یلدای بلندبالا ننه سرما را به مهمانی ۴۰ روزه خود آورده و تا زمانی که عمو نوروز از راه برسد ننه سرما شبهای سرد زمستان دور کرسی بچهها را جمع میکند و برایشان از زندگی، از پست و بالا و خوب و بدهای آن میگوید. از سرماهای طاقتفرسا که به بهار دلانگیز میرسد و از استقامت و صبری که به پاداش خوب میانجامد.
شب به درازا کشیده و کودکان در کنار کرسی گرم بعضی به خواب رفتهاند و بعضی ها هم در حال خواب رفتن و بعضی دیگر در کار خیالپردازی اند از زیباییهایی زندگی که حتی میتواند از زبان سرمایی استخوان سوز شنیده شود.
زنگ پایان مراسم که زده می شود غرق در شادی کودکان آماده بازگشت می شوم. هنگامی که می خواهم از تالار بیرون بیایم «زانیار» دنبالم می دود. صدایش میان همهمه موزیک آرام شب گم است وقتی می گوید «یلدا» مادر من هم هست...
دیدگاه کاربران