برهان کایا پس از ۳۱ سال زندان: دولت روند صلح را متوقف کرده است
به گزارش کردپرس، برهان کایا که سال ۱۹۸۹ در منطقه بورنووای ازمیر به PKK پیوست، سال ۱۹۹۵ بازداشت و از سوی دادگاه امنیت دولتی ترکیه به حبس ابد محکوم شد. او پس از ۳۱ سال حبس، روز ۲۱ سپتامبر از زندان فوق‌امنیتی نوع F شماره یک تکیرداغ آزاد شد.
کایا در دوران حبس به‌ترتیب در زندان‌های ارزروم، چانکری، آنکارا و تکیرداغ نگهداری شد. او در گفت‌وگویی درباره سال‌های زندان و روند «صلح و جامعه دموکراتیک» سخن گفت.
از پیوستن به PKK تا محکومیت به حبس ابد
کایا درباره چگونگی آشنایی خود با فعالیت‌های سیاسی گفت یکی از بستگانش به دلایل سیاسی در زندان بود و او از این طریق با PKK آشنا شد.
او افزود: «سال ۱۹۸۹ در ازمیر به مبارزه پیوستم. پسر دایی‌ام زندانی سیاسی بود و به‌واسطه او با حزب آشنا شدم. پس از کشته‌شدن برخی از دوستانم، از جمله محسون شفق که همراه چهار نفر دیگر در مرسین جان باخت، تصمیم گرفتم به این جریان بپیوندم.»
کایا گفت در سال ۱۹۹۵، زمانی که در ازمیر فعالیت می‌کرد، در پی یک گزارش بازداشت و با اتهام «عضویت در سازمان» زندانی شد: «در طول ۳۱ سال حبس در زندان‌های ارزروم، چانکری، سینجان و در نهایت زندان نوع F شماره یک تکیرداغ نگهداری شدم و از همان‌جا آزاد شدم.»
کایا با اشاره به روند صلح، فراخوان عبدالله اوجالان را مهم‌ترین بخش این مرحله توصیف کرد و گفت باور به روند و گسترش سازمان‌یافتگی اجتماعی، دو عامل تعیین‌کننده برای موفقیت آن هستند: «مانیفستی که عبدالله اوجالان ارائه کرد، از نظر سازمان‌یافتگی برای مردم اهمیتی حیاتی دارد. این موضع تنها برای کُردها نیست و برای همه مردم خاورمیانه نیز امکان تنفس ایجاد کرده است.»
کایا مدعی شد اوجالان با مشاهده ادامه درگیری‌ها، روند صلح را از زندان امرالی آغاز کرد و آن را به حوزه‌های مختلف گسترش داده است: «باید روند را به‌درستی درک و سازمان‌یافتگی خود را تقویت کنیم تا بتوانیم سهم مؤثری در آن داشته باشیم.»
این زندانی سابق همچنین خواستار ایجاد ساختارهای محلی در محله‌ها، خیابان‌ها و روستاها شد و گفت روند جدید باید با تشکیل شوراها، کمون‌ها و تعاونی‌ها همراه شود.
کایا گفت: «اکنون باید کمون‌های خود را بنا کنیم. لازم است در محله‌ها، خیابان‌ها و روستاها شوراها و تعاونی‌هایمان را تشکیل دهیم. باید یک ساختار سازمان‌یافته ایجاد و چارچوبی را که عبدالله اوجالان پیش روی ما گذاشته است، در عمل اجرا کنیم.»
سیاست‌های دولت اعتماد مردم را تضعیف کرده است
کایا در ادامه از رویکرد دولت ترکیه انتقاد کرد و گفت سیاست‌های حزب عدالت و توسعه به کاهش اعتماد عمومی به روند صلح منجر شده است: «سیاست‌های AKP اعتمادآفرین نیست و به همین دلیل اعتماد مردم به روند نیز کاهش یافته است. ما باید به‌جای AKP به توان خود، جنبش و عبدالله اوجالان اعتماد کنیم. اگر مردم کُرد این کار را انجام دهند، سیاست‌های دولت برای بی‌نتیجه گذاشتن روند نیز ناکام خواهد ماند.»
کایا افزود: «اکنون با دولتی روبه‌رو هستیم که روند را متوقف کرده و خارج از چارچوب عمل می‌کند. همان‌گونه که اوجالان گفته است، هر تفکری که بر حل‌نشدن مسئله کُرد اصرار کند، در نهایت کنار خواهد رفت. اگر دولت این روند را مختل کند، پیامدهای سنگینی خواهد داشت.»
طرف مذاکره، دولت است نه احزاب حاکم
کایا با تأکید بر نقش اوجالان در مذاکرات گفت او را «مذاکره‌کننده اصلی» این روند می‌داند و معتقد است مخاطب مذاکرات، دولت ترکیه است و نه یک حزب سیاسی مشخص.
او گفت: «عبدالله اوجالان تصریح کرده است که روند را با AKP پیش نمی‌بریم و مستقیماً دولت را مخاطب قرار می‌دهیم. مسئله، احزاب حاکم نیستند؛ مخاطب خود دولت است. برای ما خط اصلی، مسیر مذاکراتی است که اوجالان دنبال می‌کند و خارج از چارچوبی که او تعیین کند، مسیر دیگری را مبنا قرار نمی‌دهیم.»
کایا در پایان خواستار مشارکت همه گروه‌های اجتماعی در روند صلح شد و گفت تنها مردم کُرد مسئول پیشبرد این روند نیستند: «همه مردمی که در این جغرافیا زندگی می‌کنند باید از روند حمایت و دولت را برای برداشتن گام‌های لازم تحت فشار قرار دهند. روند باید شفاف باشد و خطوط سیاسی آن نیز به‌روشنی مشخص شود.»
زندانی سیاسی سابق و عضو PKK افزود: «خطرهایی وجود دارد و باید با دقت حرکت کرد. لازم است سخنان مدیریت جنبش و عبدالله اوجالان با دقت دنبال شود. جوان، سالمند، زن و مرد باید در کنار یکدیگر مبارزه را گسترش دهند؛ زیرا اگر از این روند حمایت نکنیم، خود ما نیز با شکست روبه‌رو خواهیم شد.»
دیدگاه کاربران