قاراسو: قانون تصویب شد، اما روند صلح هنوز پشت درهای بسته مانده است
به گزارش کردپرس، مصطفی قاراسو عضو شورای اجرایی KCK در گفت‌وگو با شبکه مدیا خبر، با اشاره به گذشت نزدیک به دو ماه از تصویب قانون چارچوب در دهم اوت، از متوقف‌ماندن روند در مرحله تصمیم‌گیری انتقاد کرد. به گفته او، با وجود تشکیل هیئت‌ها و کمیته‌های مختلف، هنوز نشانه‌ای از آغاز فعالیت عملی آنها یا اجرای مفاد قانون دیده نمی‌شود.
قاراسو گفت جنبش کُردی با پایان‌دادن به مبارزه مسلحانه علیه ترکیه، گام‌های مورد انتظار از خود را برداشته است؛ اما این اقدامات تاکنون با پاسخی هم‌سطح از سوی دولت همراه نشده و در حوزه‌های سیاسی، حقوقی و دموکراتیک تغییر ملموسی صورت نگرفته است.
قانون چارچوب به‌تنهایی کافی نیست
عضو شورای اجرایی KCK تصویب قانون چارچوب و تشکیل برخی هیئت‌ها را اقداماتی اولیه توصیف کرد و گفت وجود یک قانون روی کاغذ، بدون اجرای عملی و تصویب اصلاحات تکمیلی، نمی‌تواند زمینه حل مسئله کُرد را فراهم کند.
به گفته او، قوانین و ساختار حقوقی‌ای که طی سال‌های گذشته زمینه محدودشدن فعالیت سیاسی و تداوم مسئله کُرد را فراهم کرده‌اند، نمی‌توانند بدون تغییر به ابزار حل این مسئله تبدیل شوند.
قاراسو خواستار تصویب قوانینی شد که آزادی سیاست، سازمان‌یابی و مشارکت دموکراتیک را تضمین کنند. او همچنین ادامه بازداشت مخالفان سیاسی و انتصاب سرپرست به‌جای شهرداران منتخب را با ادعای حرکت به‌سوی صلح ناسازگار دانست.
انتقاد از تعلل دولت و احتمال محاسبات انتخاباتی
قاراسو با انتقاد از تأخیر در اجرای قانون چارچوب گفت مشخص نیست دولت چرا آغاز فعالیت عملی هیئت‌ها و کمیته‌های فرعی را به تعویق انداخته است.
او احتمال داد دولت بخواهد روند را با محاسبات انتخاباتی مدیریت کرده و اقدامات اصلی را به نزدیکی انتخابات موکول کند. با این حال تأکید کرد چنین رویکردی در شرایط ناپایدار و متغیر خاورمیانه خطرناک است و می‌تواند فرصت موجود برای دستیابی به راه‌حلی پایدار را از بین ببرد.
به گفته قاراسو، تأخیر در اجرای گام‌های اعلام‌شده، اعتماد جامعه کُرد به روند را تضعیف می‌کند و این تصور را به وجود می‌آورد که دولت هنوز درباره پیشبرد یک راه‌حل سیاسی و دموکراتیک تصمیم قطعی نگرفته است.
او همچنین خواستار آن شد که گزارش‌ها و پیشنهادهای ارائه‌شده در پارلمان تنها در حد اسناد رسمی باقی نمانند و دولت با اقدامات عملی، جدیت خود را نشان دهد.
جایگاه حقوقی و سیاسی اوجالان باید مشخص شود
یکی از محورهای اصلی سخنان قاراسو، جایگاه عبدالله اوجالان در روند صلح بود. او گفت اوجالان را نمی‌توان صرفاً در مرحله کنارگذاشتن سلاح‌ها طرف گفت‌وگو دانست و سپس نقش او را در روند سیاسی نادیده گرفت.
قاراسو، اوجالان را مذاکره‌کننده اصلی طرف کُرد در مسئله کُرد توصیف کرد و گفت نقش او در هماهنگی روند صلح، خلع سلاح و گذار به سیاست دموکراتیک باید از جایگاهی رسمی و حقوقی برخوردار شود.
او افزود اگر قرار است اوجالان مسئولیتی در هیئت صلح و سیاسی‌شدن برعهده بگیرد، ابتدا باید حدود اختیارات، جایگاه حقوقی و شیوه فعالیت او به‌صورت روشن تعیین شود. به باور قاراسو، ادامه روند بدون حل این مسئله امکان‌پذیر نیست.
لزوم فراهم‌شدن شرایط فعالیت آزاد برای اوجالان
قاراسو تأکید کرد اوجالان در شرایط کنونی و با امکانات ارتباطی محدود نمی‌تواند نقش مورد انتظار در روند صلح را ایفا کند.
او خواستار فراهم‌شدن شرایطی شد که اوجالان بتواند با رسانه‌ها، روشنفکران، دانشگاهیان، سیاست‌مداران، نمایندگان جامعه مدنی و گروه‌های مختلف اجتماعی ارتباط مستقیم برقرار کند و دیدگاه‌های خود را بدون واسطه با افکار عمومی در میان بگذارد.
به گفته او، در حال حاضر افراد و جریان‌های مختلف به نام اوجالان درباره دیدگاه‌ها و مواضع او سخن می‌گویند؛ در حالی که جامعه و رسانه‌ها باید امکان شنیدن مستقیم سخنان او را داشته باشند.
قاراسو گفت اگر از اوجالان انتظار می‌رود در هماهنگی روند و آماده‌سازی جامعه برای گذار از منازعه مسلحانه به سیاست دموکراتیک نقش‌آفرینی کند، باید ابزارها و شرایط لازم برای انجام این مسئولیت نیز در اختیار او قرار گیرد.
ضرورت شفاف‌سازی روند صلح
عضو شورای اجرایی KCK همچنین بر ضرورت شفاف‌سازی روند صلح تأکید کرد و گفت مردم باید بدانند هیئت‌ها و کمیته‌های تشکیل‌شده چه وظایفی دارند، چه اقداماتی انجام داده‌اند و روند در چه مرحله‌ای قرار دارد.
او گفت ممکن است در مراحل مشخصی از مذاکرات، محرمانگی محدود ضروری باشد؛ اما تبدیل‌شدن محرمانگی به ویژگی دائمی روند، اعتماد عمومی و حمایت اجتماعی را از بین می‌برد.
به گفته قاراسو، هیئت‌های دولتی، کمیته‌های فرعی و کمیسیون نظارتی پارلمان باید به‌طور منظم جامعه را در جریان فعالیت‌های خود قرار دهند. او افزود روندی که مستقیماً آینده میلیون‌ها نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد، نمی‌تواند تنها در گفت‌وگوهای پشت درهای بسته پیش برده شود.
به‌رسمیت‌شناختن زبان، فرهنگ و هویت کُردی
قاراسو در بخش دیگری از سخنان خود، حل مسئله کُرد را مستلزم به‌رسمیت‌شناختن هویت، زبان و فرهنگ کُردی دانست و گفت روند صلح نباید تنها به خلع سلاح محدود شود.
او «ادغام دموکراتیک» را در نقطه مقابل آسیمیلاسیون و انکار هویت قرار داد و آن را پیوند جامعه کُرد با دولت و دیگر بخش‌های جامعه ترکیه بر پایه برابری، آزادی و حقوق دموکراتیک تعریف کرد.
به گفته او، ادغام دموکراتیک به معنای جذب افراد در ساختار دولتی یا صرفاً فراهم‌کردن امکان اشتغال برای آنان نیست؛ بلکه باید با تضمین آموزش و فعالیت فرهنگی به زبان کُردی، به‌رسمیت‌شناختن هویت کُردی، تقویت مدیریت‌های محلی و گسترش حقوق سیاسی و اجتماعی همراه شود.
قاراسو تأکید کرد چشم‌پوشی کُردها از تشکیل یک دولت ملی مستقل نباید به معنای صرف‌نظرکردن آنان از حقوق دموکراتیک، زبانی، فرهنگی و جمعی‌شان تلقی شود.
او در پایان گفت حل مسئله کُرد تنها با کنارگذاشتن سلاح‌ها محقق نخواهد شد و برای دستیابی به صلح پایدار، باید ساختارهای سیاسی و حقوقی ترکیه نیز بر مبنای برابری، تکثر و مشارکت دموکراتیک بازسازی شوند.
دیدگاه کاربران