پدری پس از ۱۸ سال برای نخستین‌بار بر مزار پسرش در گابار حاضر شد
به گزارش کردپرس، محمد و شفیقه آلاگاش سوم اکتبر از آدانا به کوهستان گابار در استان شرناخ رفتند و از مزار فرزندشان رضوان آلاغاش با نام سازمانی «حمزه ارکندی» در گورستان «شهید بینوش» واقع در روستای باسرت بازدید کردند.
رضوان آلاگاش، عضو HPG، پانزدهم آوریل ۲۰۰۸ در جریان درگیری‌ای میان مناطق گلی گوردیلا و کارنه در گابار جان خود را از دست داده بود.
خانواده آلاگاش می‌گوید طی ۱۸ سال گذشته، به دلیل ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های امنیتی، تنها یک بار موفق به بازدید از مزار فرزندشان شده است. شفیقه آلاگاش در سال ۲۰۱۴ به این گورستان رفته بود؛ اما محمد آلاگاش تا امسال نتوانسته بود مزار پسرش را ببیند.
این خانواده با گل و سربندهایی به رنگ‌های زرد، قرمز و سبز وارد گورستان شد، بر مزارها گل میخک گذاشت و محوطه را پاک‌سازی کرد. محمد آلاگاش هنگام رسیدن به مزار پسرش، خاک آن را بویید و پس از ۱۸ سال با او وداع کرد.
محمد آلاگاش با اشاره به گذشته خانواده‌اش گفت آنان در سال ۱۹۹۳ و در پی افزایش فشارها در سیرت، به آدانا مهاجرت کردند. به گفته او، رضوان آلاگاش در سال ۱۹۹۹ به PKK پیوست و سال ۲۰۰۸ در گابار جان باخت.
او درباره جست‌وجوی طولانی خانواده برای یافتن مزار فرزندش گفت: «وقتی به شرناخ آمدیم، همه‌جا را جست‌وجو کردیم و در گورستان‌های دیگر نیز دنبال مزارش گشتیم. بعد یکی از دوستانی که همراه او بود، به ما گفت پیکرش را به اینجا آورده‌اند.»
آلاگاش افزود: «سال ۲۰۱۴ فقط مادرش توانست به اینجا بیاید. من برای نخستین‌بار است که مزارش را می‌بینم. سال‌ها با حسرت منتظر بودیم که چگونه می‌توانیم به اینجا بیاییم. بعد در تلویزیون دیدیم خانواده‌های دیگری برای دیدن مزارها می‌آیند؛ ما هم راه افتادیم و آمدیم.»
براساس این گزارش، شماری از گورستان‌هایی که بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ برای دفن اعضای جان‌باخته گروه‌های کُرد ساخته شده بودند، پس از آغاز دوباره درگیری‌ها تخریب شدند. خانواده‌ها می‌گویند طی سال‌های گذشته به دلایل امنیتی اجازه بازسازی این گورستان‌ها یا بازدید آزادانه از آنها را نداشته‌اند.
در مناطق گابار، بستا، جودی و الکی استان شرناخ پنج گورستان تخریب‌شده وجود دارد که تاکنون اجازه بازسازی آنها صادر نشده است. گورستان «شهید بینوش» در روستای باسرت یکی از آنهاست.
محمد آلاگاش با اشاره به وضعیت این گورستان گفت: «این مکان با تلاش و فداکاری فراوان ساخته شده بود؛ اما اکنون همه‌چیز را شکسته و تخریب کرده‌اند. پیش‌تر مسجد، مهمان‌خانه و امکانات دیگری در اینجا وجود داشت، ولی اکنون فقط سنگ مزارها باقی مانده‌اند.»
او خواستار بازسازی فوری گورستان‌های تخریب‌شده شد و تأکید کرد خانواده‌ها باید بتوانند بدون مانع مزار بستگان خود را مرمت و زیارت کنند.
محمد آلاگاش در ادامه به روند صلح و جامعه دموکراتیک اشاره کرد و گفت خانواده‌اش به عبدالله اوجالان و دیدگاه‌های او اعتماد دارد؛ اما اقدامات دولت تاکنون برای آنان امیدبخش نبوده است.
او افزود: «این سرزمین برای همه ما کافی است. زبان ما نباید ممنوع باشد و باید بتوانیم مانند دیگران از زبان خود استفاده کنیم. من ۷۰ سال دارم و شاهد رویدادهای بسیاری بوده‌ام.»
شفیقه آلاگاش، مادر رضوان آلاگاش، نیز با پوشیدن پوشی ای که پسرش به او داده بود، در این بازدید حضور یافت.
او گفت: «کاش همه مادران بتوانند مزار فرزندانشان را ببینند. مادرانی هستند که هنوز استخوان‌های فرزندانشان را جست‌وجو می‌کنند و نمی‌دانند آنها کجا هستند. تمام کسانی که در این گورستان دفن شده‌اند، فرزندان من هستند و من برای همه آنها آمده‌ام.»
دیدگاه کاربران