به بهانه روز معلم

کردپرس- آری معلم مشکل معیشتی دارد ، اما با عشق برای دانش‌آموزان وقت می‌گذارد و در نهایت تلاش و کوشش آنها را برای آینده ای بهتر آماده می کند.

روز معلم فرصتی است تا دانش آموزان از معلمان خویش قدر دانی کنند و این روز با تاریخ های متفاوت در سراسر جهان بزرگ داشته می شود.

در ایران روز 12 اردیبهشت ، روز معلم نامگذاری شده است.پس از پیروزی انقلاب‌اسلامی و شهادت استاد مرتضی مطهری در روز 12 اردیبهشت ماه سال 1358 توسط گروه فرقان، این روز به عنوان روز معلم نامگذاری شد. گرامیداشت معلم به مدت یک هفته در ایران برگزار می‌شود.

دکتر ابراهیم فتح الهی در یادداشتی ضمن بیان اهمیت روز معلم نگاهی انتقادی به وضعیت معیشت معلمان می کند و می نویسد: سال هاست که در سالروز بزرگداشت مقام معلم سخن ها گفته می شود و مراسم مختلفی در مدارس و مراکز آموزشی و دانشگاه ها برگزار می شود. در اهمیت مقام علم و عالم و معلم شعرها سروده می شود و متن ها به نگارش در می آید و شاید موضوع انشای بسیاری از دانش آموزان قرار می گیرد.

بدون اینکه بخواهیم ارزش چنین بزرگداشت ها و مراسم صوری را نفی کنیم ضروری است نگاه جامعه به طبقه معلم و نگاه خود معلمان به شغل مورد انتخابشان را مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهیم.
نسل ما در برابر سؤالاتی جدی قرار گرفته و بر اساس مسئولیت تاریخی اش دنبال پاسخ این سؤالات است: جایگاه اجتماعی و طبقاتی معلم در جامعه امروز ایران چیست؟ آیا در روزگار ما معلمان و عالمان و فرهیختگان قدر می بینند و در صدر می نشینند؟

آیا بزرگداشت هفته یا روز معلم بهانه ای است تا بار دیگر انشای تکراری "علم بهتر است یا ثروت؟ !" را یازنگاری و بازخوانی کنیم.

آیا به قول سعدی آزادگان باید چون سرو تهیدست باشند و یا به سان حافظ آبروی فقر را نبرده و به خال هندوی ترکان شیرازی، سمرقند و بخارا را ببخشند. براستی آیا رواست که معلمان جامعه همواره شاهد نابرابری های اقتصادی در جامعه بوده و دم برنیاورند؟

در جامعه ای که معلمان آن در تأمین حداقل معیشت زندگی احساس درماندگی بکنند چه امیدی به آینده نسل جوانش می توان داشت؟ آیا هنوز هم معلمی شغلی است که باید از روی ناچاری به آن تن داد؟ آیا می دانیم که سعادت و پیشرفت آینده ی جامعه در گرو تربیت نسل جوان است و این کار فقط به دست معلمان شایسته و گرانقدر امکان پذیر است؟

چرا در مقام تعریف و تمجید بالاترین جایگاه را برای معلم قائل هستیم ولی معلمان از جایگاه طبقاتی و اجنماعی قابل قبول برخوردار نیستند؟

آری به راستی مشکلات معیشتی معلم ها، اساس تربیت و آموزش را با کاستی مواجه کرده است. و به حق مشکلات معیشتی معلمان انتظار داشتن انگیزه برای کار فرهنگی را در آن‎ها از بین برده است. تا زمانی که معلمان مشکلات معیشتی دارند نمی‌توان از آن‌ها انتظار انگیزه و حوصله کار فرهنگی را داشت.

و باید دانست: رفع دغدغه جامعه فرهنگیان و حل مشکلات معیشتی معلمان در راستای توسعه جامعه ضروری است.