حرف‌هایی با طعم «نخود سیاه»
به گزارش خبرگزاری کردپرس، مسئولان ارشد کشوری در سفرهای خود به ایلام به محض نزول اجلال در فرودگاه شهدای ایلام، نمایش ها و افاضاتی شبیه هم تکرار می کنند. با عبارت هایی کلیشه‌ای، رشادت های مردم ایلام در جنگ تحمیلی را اغراق گونه بازخوانی می کنند. آن ها با یک دسته گُل بر سر مَزار شهدای گُمنام حاضر می شوند. سپس به دیدار یک جانباز شاخص و یا خانواده شهید می روند و با دکلمه‌ای خاص، بر بیشترین ایثار و حضور دلاورانه‌ی مردم ایلام در جنگ تحمیلی صحه می گذارند و همواره با همین ادبیات، تریبون های سخنرانی خود را چاق می کنند. اما این جماعت همین که پایشان به مرکز رسید، ایلام و مصائبش را پشت گوش می اندازند و در هیاهوی وزارتخانه های آسمان خراش پایتخت گم می شوند. گویی اینکه در برابر همه مطالبات مردم ایلام دچار آلزایمر شده اند. نمونه‌اش سخنان تکراری و تاریخ مصرف گذشته‌ی امیری، معاون پارلمانی رییس جمهور در سفر به ایلام است که در جشنواره شهید رجایی، بیان فرمودند. وی با دست خالی به ایلام آمد و دستاورد سفرش سخنانی بی حاصل و تعریف و تمجیدهایی بود که برای مردم ایلام، آب و نان نمی شود.
جناب امیری گوش ما ازاین فرمایش های بی روح و بی حاصل دولتیان پُراست. قبل از شما، سایر معاونان رئیس جمهور، خود رئیس جمهور، وزیران فعلی و قبلی از این نوع سخنوری ها، فراوان ارائه داده‌اند. لطفا هندوانه زیر بغل ما نگذارید. اگر پرونده های ریز و درشت عقب ماندگی ایلام را برایتان بازنکرده‌اند، بدانید که همواره گزارش واقعیت های دردناک ایلام برای مسئولان بالادستی با آمارهای واقعی بیان نمی شوند.بدانید که آمار تورم، خودکشی ها، بیکاری ها و... را غلط به عرضتان رسانده‌اند. بدانید که استان افسرده وغمزده‌ی ایلام، درعصر اعتلای تکنولوژی، هنوز از حداقل های تفریحی وفرهنگی بی بهره است. غیربومی های نورچشمی به عنوان میهمانانی ناخوانده، شغل های جوانان مارا تصاحب کرده‌اند، سازمان خصوصی سازی حتی به این استان مهجور رنجور، رحم نکرده و براموالش چوب حراج زده‌اند، درکنارچاه های نفت وگاز این دیار، فقر،شعله وراست، به جای تمرکز نفت وگاز غرب در ایلام، ما را به ساختمانی خالی و تابلویی بی رونق فریفته‌اند، بدانید پس از چهل سال در این دیار هنوزسوت قطار به گوش نمی رسد، بدانید تبعات جنگ تحمیلی هنوز گریبانگیر ماست. هنوز، مِین های دشت مهران و دهلران، انفجارهای گاه و بیگاه دارند اما محدوده زمانی منطقه جنگی ما را تا سال ۱۳۶۲ مصوب کرده‌اند. این در حالی ست که جنگ در ایلام قبل از همه مرزها آغاز و حتی بعد از سال ۶۷ به پایان رسید. بدانید افسردگی روحی و روانی ناشی ازجنگ تحمیلی، برای ما ارمغانی جز خودکشی نداشته است. بازسازی ویرانی های جنگ که نوش جانتان، چرا برای بازسازی روحی این مردم تدبیری ندارید؟!
جناب امیری چه بدانید وچه ندانید ما ایلامیان خود می دانیم که با اموال وانفس خود مرزداران غیرتمند میهن بوده وهستیم،خون دادیم اما خاک وطن ندادیم. دریغ که دولت ها،مارا به بازیچه گرفتند و جانفشانی های مردم مارا به فراموشی سپاردند.جناب امیری گوش های ما از افاضات کلیشه‌ای دولتیان پُراست، لطفا چشمانتان را بر روی واقعیات تلخ ایلام بازکنید! ازاین حرف های تکراری بی حاصل دولتیان خسته شده‌ایم مثل همین بیانات گهربار جنابعالی:
"تمام بسترهای خدمت رسانی برای مردم استان آماده و مهیا است"
جناب امیری! کو؟ کجاست؟
"در مقابل مردم ایلام باید سر تعظیم فرود آورد.حداقل وظیفه جمهوری اسلامی ایران این است که ایثار شما ایلامیان وعقب ماندگی و تلفات جنگ را جبران کند"
آقای معاون رئیس جمهور پس ازچهار دهه بالاخره این "باید"ها کی عملی می شوند؟
این "عقب ماندگی" و" تلفات جنگ" کی جبران می شود؟
این "حرف درمانی" تاکی؟ تا چند؟
جناب امیری حرف هایتان طعم "نخودسیاه" داشت.
دیدگاه کاربران