ضرورت پدافند رسانه‌های مردم‌نهاد در برابر جنگ روانی دشمن / یاسر بابایی
به گزارش خبرگزاری کردپرس، جمهوری اسلامی ایران که ثمره یک انقلاب اسلامی با ماهیت فرهنگی است، این روزها مورد هجوم هدفدار دشمن در یک جنگ روانی برای ایجاد بحران مشروعیت و ناکارآمدی قرار گرفته است که ضرورت دارد مردم ایران و کشورهای متحد با ایران در جبهه مقاومت، این جنگ را جدی گرفته و با دوری از هر گونه انفعال، با گوشی‌ها و پیام‌رسان‌هایی که در اختیار دارند پدافند کرده و به تولید محتوا بپردازند.
جمهوری اسلامی ایران دارای انبوهی از قدرت نرم و جاذبه در بین کشورهای مسلمان و غیرمسلمان جهان است که با وجود ریل‌گذاری‌های 40 سال گذشته مسئولانش برای انعکاس و تبیین این قدرت نرم در جهان، همواره با انسداد عامدانه و غرض‌ورزانه نظام رسانه‌ای کشورهای مدعی نظم نوین جهانی مواجه شده است. ایران اگر چه آهسته و پیوسته توانسته به چند زبان دنیا برنامه‌سازی کند ولی در کل نتوانسته در برابر حجم عظیم رسانه‌های دشمن، پیام خود را با صدای بلند به گوش تعداد بیشتری از مردم جهان برساند.
اینجاست که رسانه‌های مردم‌نهاد با حضور پویای مردم در دیپلماسی عمومی کشور می‌توانند به کمک رسانه‌های رسمی و دولتی آمده و در سد کور و کر کننده سپهر رسانه‌ای غرب، رخنه ایجاد کنند.
پیش‌تر اگر دیپلماسی، بازیگران معدودی داشت و تنها به روابط میان نمایندگان دولت‌ها می‌پرداخت، امروز دیپلماسی عمومی با شرکت عامه مردم و به طور خاص، گروه‌ها و سازمان‌ها و افراد غیررسمی جریان قدرتمندی در جهان است که می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی دولت-ملت‌ها اثر بگذارد.
در واقع، امروز مردم می‌توانند در این فضای رسانه‌ای سایبری، بدون محدودیت مکانی و زمانی و با قدرتی فوق‌العاده، سیاست و گفتمان کشور خود را تبلیغ و از انگاره‌های هویت‌ساز خود دفاع کنند و در عین حال به تخریب و تفتیش سیاست خصمانه کشورهای دشمن پرداخته و آن را به چالش بکشند.
جوزف نای، صاحب نظریه قدرت نرم، این قدرت را قلمرو پایانی گزینه‌های سیاسی می‌داند که شامل اظهارات دانشگاهیان در خصوص مسائل حکومتی، بیانیه‌های سمن‌ها، تبلیغات رسمی و غیره است. به اعتقاد نای، قدرت نرم چیزی جز یک قدرت فعال با قابلیت جذب حمایت از طریق جلب آرا و وادار کردن دیگران به «خواستن آنچه شما می‌خواهید» نیست. در این مهم، فعالیت آگاهانه انجمن‌های کافه‌ای حقیقی و مجازی، بازرگانان، هنرمندان، کارگران، دانشجویان و سایر اقشار، تعیین‌کننده است که البته باید با یک سواد رسانه‌ای متقن همراه باشد. این بازیگران غیردولتی با مخاطبان کم و زیادی که در اختیار دارند، می‌توانند موضوع موردنظر خود که در رسانه‌های دشمن کتمان، تحریف و یا دروغ‌پردازی پیرامونش می‌شود را به گونه‌ای بازتاب دهند که به فراتر از مرزهای ملی خودشان گسترش پیدا کند.
لازم است که این قدرت رسانه‌ای بالقوه که مردم ما در اختیار دارند با یک «ائتلاف برای ایران»، هدفمند شود و به‌صورت هم‌زمان به مقابله با اقدامات جنگ روانی دشمن بپردازد تا در نتیجه به یک هدف مشترک دست پیدا کرده و دشمن را در رسیدن به اهدافش ناکام بگذارد. ابزار آن هم مهیاست؛ یک گوشی هوشمند می‌خواهد و یک سیمکارت با اینترنت یا یک کامپیوتر شخصی و خط تلفن و یک مودم و البته اراده فرد برای انتشار اطلاعات به شکل لغات، تصاویر، صدا، فیلم، پادکست و غیره که در کسری از ثانیه می‌تواند موج دلخواه ما را به جهان مخابره کند.
هر فرد به گروه‌ها، کانال‌ها و افراد زیادی اتصال دارد و اگر این شبکه بزرگ بتواند درک درستی از شرایط کنونی جنگ روانی دشمن علیه مردم ایران داشته و به شکلی هماهنگ و حمایت‌گرانه از حقانیت خود و از ایران دفاع کند، بی‌گمان می‌توانند افکار عمومی جهان را متأثر کرده و با آموزه‌های علم سیاست، بر روابط بین‌الملل نیز اثر بگذارند و پیام مردم ایران را به گوش مردمانی برسانند که هیچگاه نگذاشته‌اند چهره واقعی ما و دلیل مقاومتمان را بشناسند.
*نویسنده و روزنامه‌نگار ایلامی
دیدگاه کاربران