فلسفه ی سیزده بدر ( روز طبیعت)

به گزارش کردپرس، در روز سیزده بدر که به روز طبیعت نیز شناخته می شود ایرانیان با حضور در دشت و صحرا به شادی می پردازند و هر منطقه از ایران سنت های خاص خویش را به اجرا در می آورد و غذاهای محلی خود را تناول می کنند.

در واقع فلسفه عدد 13 به طرز قرار گیری ستاره‌ها و منظومه خورشیدی بر می‌گردد؛ جمعی از دانشمندان بر این باورند که اجسام خیلی بزرگ (مانند ماه، یا حتی کوه) نوعی فرکانس از خود منتشر می‌کنند که بر بازده و عملکرد مغز جانوران خصوصاً انسان مستقیماً تأثیر (خوب یا بد) دارد. این مسئله پایه و اساس خیلی از عقاید را ثابت می‌کند.

ﺭﻭﺯ ﻃﺒﯿﻌﺖ ‏( ﺳﯿﺰﺩﻩﺑﻪﺩﺭ‏ ) ﺳﻨﺖ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﺍﯾﺰﺩ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺮ ﺩﯾﻮ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﺍَﭘﻮﺵ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؛ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺷﻮ ﺯﺭﺗﺸﺖ ‏(۱۸۰۰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ‏) ﻣﺮﺳﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ.

ﺳﯿﺰﺩﻫﻢ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻣﺎﻩ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ، ﺗﯿﺮ ﯾﺎ ﺗِﺸﺘَﺮ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﭘﯿﺸﯿﻨﯿﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﺷﻮ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﺰﺩ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺟﺪﯾﺪ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﻮ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﺭﻭﺯ ﺗﯿﺮ ﺍﯾﺰﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﺰﺩ ﯾﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺭﯾﺪﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ ﺳﯿﺰﺩﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺰﺩ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﻭ ﺻﺤﺮﺍ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭﻫﺎ ﻣﯽﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﭘﺎﯾﮑﻮﺑﯽ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺎﺭﺵ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.

ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﻢ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩ ﺭﻭﺯ ﺗِﺸﺘَﺮ ﺍﯾﺰﺩ ﻭ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﻣﺎﻩ، ﺳﻔﺮﻩ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﯽﭼﯿﻨﻨﺪ، ﺧﻮﺭﺩﻧﯽﻫﺎ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺁﺟﯿﻞ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽﻫﺎﯼ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻔﺮﻩ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ، ﻭ ﺷِﺸﻪ ﺳﺒﺰﻩﻫﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻔﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻣﯽﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﻭ ﺻﺤﺮﺍ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﭼﺸﻤﻪﻫﺎ ﯾﺎ ﺁﺏﻫﺎﯼ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ . ﺳﺒﺰﻩٔ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﺁﺏ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﯽ ﭘﺮﺑﺮﮐﺖ ﻭ ﺧﺮﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﺗﺎ ﭘﺴﯿﻦ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯﺧﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺒﺰﻩ ﻭ ﺻﺤﺮﺍ ﺑﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ .
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻫﯿﭻ ﺗﺎﺭﯾﺦﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﯼ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺤﺲ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﯿﺰﺩﻩ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻩﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺍﺭﻭﻥ ﺑﺮ ﺁﻥ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺯ ﺳﯿﺰﺩﻩ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﯿﮑﻮ ﻭ ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ‏(ﺳﻌﺪ‏) ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.