لقمان نادرپور؛ راوی تصویری و پژوهشگر حافظه فرهنگی کردستان

به گزارش کرد پرس، هادی احمدی، فعال فرهنگی، استقلال فکری، نوآوری، ثبت تصویری رویدادهای فرهنگی، مستندسازی آثار تاریخی، مردم‌شناسی و توجه به هنرهای اصیل و محیط‌زیست را از ویژگی‌های فعالیت‌های نادرپور برشمرد و بر نقش او در بازنمایی هویت کردی تأکید کرد.

در دو پنل تخصصی به دبیری رضا رستمی، نویسنده ادبیات کودک، احمد بحری، مدیرمسئول مجله مهاباد، به همکاری‌های مشترک در زمینه ثبت و انتشار میراث ادبی و شفاهی کوردی پرداخت.

نجم‌الدین جباری، استاد ادبیات دانشگاه کردستان، نیز بر ضرورت ثبت نام‌های اصیل و تاریخی و بازشناسی ریشه‌های اسطوره‌ای آن‌ها برای حفظ میراث زبانی و فرهنگی تأکید کرد.

شورش سعیدپور، فعال مدنی و نویسنده، فولکلور و بیت را بخشی از حافظه جمعی و بازتاب تجربه‌های تاریخی جامعه کرد دانست و بر ظرفیت این میراث در تقویت هویت فرهنگی و توسعه حوزه‌هایی همچون صنایع‌دستی، سینما، تئاتر و گردشگری فرهنگی تأکید کرد.

سروه یوسفی، مدرس زبان کردی، نیز به موضوع فولکلور، مسائل اجتماعی و جایگاه زنان در جامعه کوردستان پرداخت.

 همکاری‌های پژوهشی در ۲۵ جلد کتاب

حیدر لطفی‌نیا، همکار و هم‌قلم نادرپور، او را از چهره‌های پرتلاش حوزه ادبیات، فولکلور، مردم‌شناسی، اسطوره و حماسه معرفی کرد. به گفته وی، حاصل همکاری‌های پژوهشی مشترک آن‌ها در قالب ۲۵ جلد کتاب گردآوری شده که بخشی از آن‌ها منتشر شده و تعدادی نیز در دست چاپ است. گردآوری و انتشار چهار جلد شاهنامه کردی از جمله این همکاری‌ها بوده است.

چیمن عزیزی، همسر نادرپور، نیز با اشاره به تلاش‌های مستمر او برای پاسداشت و گسترش فرهنگ و فولکلور کردستان، بر ماندگاری خدمت به فرهنگ و جامعه تأکید کرد.

 نمایش آثار و ضرورت تداوم پژوهش‌ها

در بخش‌های دیگر این آیین، کلیپ‌هایی از فعالیت‌های فرهنگی و هنری نادرپور پخش شد، گروه موسیقی قطعاتی کردی اجرا کرد و نمایشگاهی از آثار عکاسی و فعالیت‌های فرهنگی و هنری او و آثار انجمن گرافیک سقز در گالری پردیس سینمایی مهر افتتاح شد. این نمایشگاه تا روز جمعه پذیرای علاقه‌مندان خواهد بود.

با این حال، شماری از نویسندگان و فعالان فرهنگی معتقد بودند که فرصت بیشتری باید به تحلیل تخصصی آثار مکتوب، مجموعه‌های تصویری و دستاوردهای پژوهشی نادرپور اختصاص می‌یافت. به باور آنان، برگزاری نشست‌های تخصصی و سمینارهای موضوعی می‌تواند زمینه ارزیابی علمی میراث او و انتقال این دستاوردها به نسل جوان را فراهم کند و بزرگداشت او را از یک آیین یادبود به فرصتی برای تولید دانش و تداوم پژوهش‌های فرهنگی تبدیل سازد.