قصه زنی که پشت چرخ خیاطی، نوشتن به زبان کُردی را آموخت + فیلم
به گزارش کردپرس، سلوی یاووز در شهرستان جورنه رش (هیلوان) استان ریحا زندگی می‌کند؛ شهری که استفاده روزمره از زبان کُردی در آن رو به کاهش است. براساس پژوهش‌های اشاره‌شده در این گزارش، ۱۶.۶ درصد از جمعیت این شهر زبان مادری خود را اصلاً نمی‌دانند.
سلوی ۱۵ سال است که به دوخت ملحفه، لحاف و دیگر محصولات پارچه‌ای خانگی مشغول است. او همراه سه نفر از دوستانش کار می‌کند و می‌گوید با افزایش سفارش‌ها، گاهی تا نیمه‌شب پشت چرخ خیاطی می‌ماند.
این زن متأهل که چهار فرزند دارد، پس از پایان کار روزانه و بازگشت به خانه نیز مسئولیت کارهای خانه را برعهده دارد؛ بااین‌حال، خستگی و مشغله فراوان مانع از آن نشده است که زمانی را به یادگیری خواندن و نوشتن به زبان کُردی اختصاص دهد.
نخستین مواجهه با نوشتار کُردی
سلوی نخستین مواجهه خود با نوشتار کُردی را به روزی نسبت داد که توزیع‌کننده‌ای یک نسخه از روزنامه «آزادی ولات» را به محل کار او آورد: «به حروف نگاه کردم و تلاش کردم آنها را بفهمم. بسیار هیجان‌زده شده بودم. در زندگی روزمره کُردی صحبت می‌کردیم، اما از خواندن و نوشتن آن خبری نبود.»
این تجربه، حس کنجکاوی و اشتیاق به یادگیری را در او برانگیخت. سلوی ابتدا از اطرافیان خود کمک گرفت، حروف را شناخت و سپس به‌آرامی خواندن را آغاز کرد.
او افزود: «هر مجله، روزنامه یا کتابی که پیدا می‌کردم، تلاش می‌کردم بخوانم. بعد در دوره‌ای که در شهرستان ما برگزار می‌شد شرکت کردم و کمی خواندن و نوشتن آموختم، اما کافی نبود.»
کلاس آنلاین در کنار چرخ خیاطی
علاقه سلوی یاووز به خواندن و نوشتن کُردی به‌تدریج بیشتر شد و او برای تقویت مهارت‌های خود به یک دوره آنلاین پیوست که مدرسی از آمد (دیاربکر) از طریق برنامه زوم برگزار می‌کند.
سلوی درباره شیوه ادامه تحصیل در محل کارش گفت: «از یک طرف پشت چرخ خیاطی کار و محصولات را آماده می‌کنم و از طرف دیگر در کلاس شرکت می‌کنم تا زبان کُردی‌ام را تقویت کنم.»
او افزود: «مدرس درس را توضیح می‌دهد و به ما تکلیف می‌دهد. ما نیز تکالیف را انجام می‌دهیم و برای او می‌فرستیم. پس از بررسی، درباره کاستی‌ها و اشتباه‌هایمان به ما بازخورد می‌دهد.»
زبان، پایه موجودیت یک ملت است
سلوی استفاده از زبان مادری را حقی اساسی برای همه ملت‌ها دانست و گفت: «آنچه یک ملت را به وجود می‌آورد، زبان آن است. اگر ما کُردها از زبان خود محافظت نکنیم و در خانه و بیرون از آن به کُردی سخن نگوییم، دیگر کُردبودن معنایی نخواهد داشت؛ زیرا زبان پایه موجودیت یک ملت است.»
او با اشاره به تجربه پرورش چهار فرزندش گفت: «هنگام بزرگ‌شدن سه فرزند نخست من، در خانه حتی یک کلمه به‌جز کُردی گفته نمی‌شد. اما وقتی کوچک‌ترین فرزندم وارد دوره پیش‌دبستانی شد و بیشتر با زبان ترکی ارتباط پیدا کرد، ناخواسته گاهی در خانه به ترکی روی آوردیم؛ بااین‌حال به او نیز کُردی آموختیم.»
مسئولیت مادران در انتقال زبان کُردی
سلوی یاووز، ریحا را «قلب کردستان ترکیه» توصیف کرد و هشدار داد زبان کُردی در این منطقه با خطر فراموش‌شدن روبه‌روست.
او خواستار اتخاذ تدابیر فوری برای حفاظت از زبان کُردی شد و گفت: «همه باید زبان مادری خود را بیاموزند. در این زمینه، بیشترین مسئولیت پیش از همه برعهده ما زنان و مادران است.»
سلوی افزود: «باید از زبانمان محافظت و با فرزندانمان به کُردی صحبت کنیم؛ زیرا زندگی با زبان مادری‌مان زیباست.»
دیدگاه کاربران