سبک زندگی و خط فکری پ.ک.ک از زبان مراد قراییلان

به گزارش کردپرس، مراد قراییلان، از سران ارشد حزب کارگران کردستان ترکیه یا پ.ک.ک و فرمانده نیروهای مدافع خلق، در گفت‌وگویی با نشریه آمارگی، از مسیر پیوستن خود به این تشکل، چند دهه زندگی در کوهستان، فعالیت‌های روزانه، دگرگونی ماهیت جنگ، اهمیت فناوری‌های جدید، علاقه به موسیقی کردی و فوتبال و همچنین اندوه خود از کشته‌شدن هزاران تن از نیروهای این حزب سخن گفته است.

مراد قراییلان درباره چگونگی آشنایی خود با پ.ک.ک توضیح داد که آشنایی او با این تشکل در ابتدا به معنای پیوستن به نیروهای مسلح نبود. در سال ۱۹۷۶، هنگامی که کمال پیر، از اعضای گروه اولیه عبدالله اوجالان در آنکارا، به منطقه اورفا سفر کرد، مراد قراییلان در یکی از نشست‌های او شرکت کرد و از همان زمان با دیدگاه‌های سیاسی عبدالله اوجالان آشنا شد.

مراد قراییلان گفت پس از حضور در آن نشست به این نتیجه رسید که اندیشه سیاسی عبدالله اوجالان برای کردها و کردستان مناسب‌تر است و به همین دلیل به هواداری از این جریان روی آورد. او در آن زمان دانش‌آموز دبیرستان بود و برای ورود به دانشگاه آماده می‌شد. پس از آن نیز در رشته مکانیک تحصیل کرد و حدود سه سال، پیش از پیوستن رسمی به پ.ک.ک، در جایگاه هوادار این تشکل فعالیت داشت.

به گفته این عضو شورای رهبری پ.ک.ک، ارتباط او با اعضای پ.ک.ک به‌تدریج گسترش یافت و در اواخر سال ۱۹۷۸ تصمیم گرفت به این تشکل بپیوندد. او در آن مقطع برای مدت شش ماه در یکی از بخش‌های دولتی مشغول به کار شد و حقوق دریافت کرد، اما در نهایت از این شغل کناره گرفت و مسیر فعالیت سیاسی و تشکیلاتی خود را در پ.ک.ک ادامه داد.

مراد قراییلان درباره تفاوت زندگی خود در سال‌های گذشته با دوره پس از سال ۲۰۱۵ گفت که تحولات آن دوره، زندگی او و دیگر اعضای تشکل را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. به اعتقاد او، دولت ترکیه روند صلحی را که در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ دنبال می‌شد، به دلیل ناسازگاری با منافع خود متوقف کرد و سپس حملات گسترده‌ای علیه پ.ک.ک آغاز شد.

مراد قراییلان تأکید کرد که شرایط جنگی، دشواری‌های خاص خود را دارد و انتقال نیروها به فضاهای زیرزمینی نیز نتیجه همین وضعیت بود. او توضیح داد که اعضای پ.ک.ک در ابتدا در غارها و تونل‌های زیرزمینی مستقر نبودند، اما برای حفظ حضور خود در کوهستان و مقابله با شیوه‌های جدید جنگ، از جمله حملات پهپادی و جنگنده‌ها، ناچار شدند به‌تدریج فضاهای زیرزمینی ایجاد کنند. به گفته او، این روند یکباره انجام نشد، بلکه طی مراحل مختلف و با توسعه تدریجی این فضاها پیش رفت.

مراد قراییلان بخش مهمی از زندگی خود را در کوهستان سپری کرده است، اما تأکید کرد که فعالیت‌هایش به مبارزه مسلحانه محدود نبوده است. او گفت حدود نیمی از عمر تشکیلاتی‌اش، و شاید بیش از نیمی از آن، در کوهستان گذشته و در مجموع نزدیک به ۳۵ سال است که در این مناطق زندگی می‌کند. در عین حال، بخش قابل‌توجهی از فعالیت‌های او در حوزه تبلیغات، سازمان‌دهی، دیپلماسی و سیاست در کردستان، خاورمیانه و اروپا بوده است.

مراد قراییلان توضیح داد که در دوره‌هایی از حضور خود در قندیل، مسئولیت هدایت فعالیت‌های سیاسی را بر عهده داشته و در دوره‌های دیگر، فعالیت نظامی را دنبال کرده است. از این رو، زندگی او میان فعالیت سیاسی و مبارزه مسلحانه تقسیم شده است.

او همچنین درباره سفرهایش به اروپا گفت که نخستین بار در سال ۱۹۹۰ به این قاره رفت و تا سال ۱۹۹۲ در آنجا ماند. بار دوم نیز از سال ۱۹۹۹ تا میانه سال ۲۰۰۰ در اروپا حضور داشت. مراد قراییلان توضیح داد که این سفرها با هدف انجام مأموریت‌های تشکیلاتی صورت گرفت و در آن زمان مسئولیت فرماندهی ارتش آزادی‌بخش خلق کردستان، شاخه نظامی وقت پ.ک.ک، را بر عهده داشت.

مراد قراییلان تأکید کرد که در ساختار تشکیلاتی پ.ک.ک، تعیین محل فعالیت و واگذاری مأموریت به اعضا به تصمیم سازمان بستگی دارد و این قاعده تنها برای اعضای جوان نیست، بلکه درباره اعضای ارشد نیز اجرا می‌شود. او گفت اعضا باید مسئولیت‌هایی را که به آنان واگذار می‌شود بپذیرند. به گفته مراد قراییلان، برخی از اعضای جوان ممکن است در برابر چنین تصمیم‌هایی نگرانی داشته باشند، اما اعضایی که با فرهنگ تشکیلاتی آشنا شده‌اند، معمولاً در برابر این مأموریت‌ها مقاومت نمی‌کنند.

مراد قراییلان در پاسخ به این پرسش که آیا تمایل دارد بار دیگر به اروپا سفر کند، گفت در حال حاضر چنین برنامه‌ای ندارد و علاقه‌ای نیز به بازگشت به اروپا نشان نداد.

مراد قراییلان درباره برنامه روزانه خود گفت که زندگی‌اش سرشار از فعالیت‌های کاری و جزئیات مختلف است و فرصت اندکی برای استراحت دارد. او روز خود را ساعت شش صبح آغاز می‌کند و یک ساعت را به ورزش اختصاص می‌دهد. پس از آن، اخبار را دنبال می‌کند و سپس کارهای روزانه‌اش را آغاز می‌کند.

به گفته مراد قراییلان، مطالعه و نگارش گزارش‌ها، برگزاری نشست‌ها و رسیدگی به امور تشکیلاتی بخش عمده روز او را تشکیل می‌دهد و این فعالیت‌ها تا عصر و حتی ساعات شب ادامه می‌یابد. او معمولاً نیمه‌شب می‌خوابد و به‌طور متوسط پنج تا پنج ساعت و نیم در شبانه‌روز استراحت می‌کند. مراد قراییلان گفت در روز انجام این مصاحبه نیز تنها پنج ساعت خوابیده بود.

او با اشاره به سنگینی مسئولیت‌هایش توضیح داد که معمولاً روزانه حدود ۱۴ ساعت کار می‌کند و برای ادامه این روند باید به خود فشار بیاورد. به گفته مراد قراییلان، انجام چنین حجم کاری برای کسانی امکان‌پذیر است که به فعالیت خود علاقه دارند. او این ویژگی را از عبدالله اوجالان آموخته است؛ فردی که به گفته مراد قراییلان، هشت سال در کنار او زندگی و فعالیت کرده و در سوریه و لبنان ارتباط نزدیکی با وی داشته است.

مراد قراییلان گفت عبدالله اوجالان نیز در زندان امرالی به همین شیوه به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد و اعضای پ.ک.ک نیز همان الگو را دنبال می‌کنند. او در توصیف سبک زندگی خود افزود که وابستگی چندانی به وسایل شخصی ندارد و تمام دارایی‌اش به لباس‌ها، کوله‌پشتی و کتاب‌هایش محدود می‌شود.

مراد قراییلان این شیوه زندگی را بخشی از تعهد خود به مردم کرد دانست و گفت زندگی‌اش را وقف ملت خود کرده است؛ تعهدی که به اعتقاد او، دیگر اعضای پ.ک.ک نیز آن را پذیرفته‌اند.

خبرنگار در بخشی از گفت‌وگو، با اشاره به مفهوم ابرانسان در اندیشه فریدریش نیچه، از شکل‌گیری نوعی انسان جدید در پ.ک.ک سخن گفت. مراد قراییلان در پاسخ تأیید کرد که آثار نیچه را خوانده است و افزود که پ.ک.ک نیز به دنبال پرورش نوعی انسان جدید، زن جدید و مرد جدید بوده است؛ الگویی که قرار است در جامعه نیز قابل استفاده باشد.

مراد قراییلان توضیح داد که منظور از این الگو لزوماً آن نیست که همه افراد جامعه باید دقیقاً مانند نیروهای چریکی یا اعضای رهبری زندگی کنند. به گفته او، می‌توان نسخه‌ای ساده‌تر از این شیوه زندگی و روابط اجتماعی را در نظر گرفت که برای جامعه قابل استفاده باشد. او تأکید کرد که هدف باید آن باشد که افراد نه‌فقط برای خود، بلکه برای زندگی جمعی نیز تلاش کنند. مراد قراییلان در پاسخ به این دیدگاه که پس از موفقیت روند صلح می‌توان نسخه ساده‌شده‌ای از این الگو را در جامعه به کار گرفت، گفت چنین امکانی وجود دارد.

مراد قراییلان گفت ورزش در میان اعضای پ.ک.ک، به‌ویژه فوتبال، محبوبیت زیادی دارد. او اگرچه خود را به‌اندازه برخی از اعضا علاقه‌مند به دنبال‌کردن مسابقات فوتبال ندانست، تأکید کرد که فوتبال را دوست دارد و مسابقات لیگ ترکیه و گاهی لیگ‌های دیگر را دنبال می‌کند. به گفته مراد قراییلان، بعضی از اعضای این تشکل ساعت‌ها مسابقات فوتبال را تماشا می‌کنند و او نیز با این علاقه مخالفتی ندارد.

در پاسخ به پرسشی درباره آمِداسپور، تیم فوتبال شهر دیاربکر، مراد قراییلان گفت این تیم توجه همگان را به ورزش جلب کرده و اعضای پ.ک.ک را نیز تحت تأثیر قرار داده است. او با اشاره به اهمیت ورزش، گفت یک تیم فوتبال برای پیروزی تلاش می‌کند و ۱۱ بازیکن باید با روحیه‌ای جمعی و هماهنگ در میدان حضور یابند. از نظر مراد قراییلان، همین تلاش مشترک برای رسیدن به یک هدف، ویژگی ارزشمند ورزش است و انسان‌ها نیز باید چنین روحیه‌ای داشته باشند.

مراد قراییلان درباره کتاب‌هایی که مطالعه می‌کند، گفت که در سال‌های اخیر به دلیل شرایط جنگی، نتوانسته است همه کتاب‌هایی را که در اختیار دارد به پایان برساند. با این حال، بخش عمده مطالعاتش در این دوره به آثار پ.ک.ک، نوشته‌های عبدالله اوجالان و یادداشت‌های او در زندان اختصاص داشته است.

مراد قراییلان گفت یادداشت‌های زندان عبدالله اوجالان را خوانده و برخی از نوشته‌های جدید او نیز به دست اعضای پ.ک.ک رسیده است. او کتاب عبدالله اوجالان درباره ادغام دموکراتیک را از جمله آثاری دانست که اخیراً دریافت کرده و آن را اثری مهم و قابل‌توجه توصیف کرد.

مراد قراییلان همچنین از نگارش کتابی درباره جنگ خبر داد و گفت هدف او از این کار آن است که تجربه‌ها و آموخته‌هایش برای نسل‌های بعدی قابل استفاده باشد. به گفته او، بخشی از این کار انجام شده، اما برای تدوین مطالب بیشتر تلاش می‌کند؛ زیرا ماهیت جنگ در سال‌های اخیر دستخوش تغییرات اساسی شده است.

مراد قراییلان معتقد است که برخی از کردها، از جمله در اقلیم کردستان عراق، هنوز شناخت کافی از ویژگی‌های جنگ مدرن ندارند. او با اشاره به نقش هوش مصنوعی و فناوری‌های پیشرفته در میدان‌های جنگ گفت که پیشرفت فناوری به معنای از میان رفتن اهمیت انسان نیست؛ بلکه هم توانایی‌های انسانی و هم فناوری و اطلاعات، نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.

به گفته مراد قراییلان، راهبردها و تاکتیک‌های نظامی دگرگون شده‌اند و مطالعه شیوه‌های جدید جنگ برای درک تحولات نظامی در قرن بیست‌ویکم ضروری است. او برای توضیح این تغییرات به تقابل نظامی ایران و آمریکا اشاره کرد و گفت در چنین رویارویی‌هایی ممکن است نیروهای زمینی دو کشور مستقیماً با یکدیگر مواجه نشوند، بلکه از فاصله دور به یکدیگر حمله کنند. از نظر مراد قراییلان، این وضعیت نشان‌دهنده تغییر ماهیت جنگ و ضرورت بازنگری در تعریف جنگ کلاسیک است.

مراد قراییلان تأکید کرد که جامعه کردستان باید درباره جنگ و تحولات آن مطالعه بیشتری داشته باشد. او توضیح داد که در گذشته، برای هدایت یک انقلاب، آشنایی با تاریخ، جامعه‌شناسی، فلسفه، اندیشه انقلابی و نظریه‌های انقلاب اهمیت داشت، اما در شرایط کنونی، این دانش‌ها به‌تنهایی کافی نیستند و شناخت پیشرفت‌های علمی و فناوری نیز ضرورت دارد.

مراد قراییلان در این زمینه خطاب به جوانان کرد گفت که باید به مطالعه فناوری‌های جدید، علوم رایانه و هوش مصنوعی روی بیاورند. او با اشاره به شکل‌گیری دوره‌ها و مراکز آموزشی مرتبط با هوش مصنوعی، تأکید کرد که یادگیری فناوری‌های روز می‌تواند در آینده اهمیت تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. به اعتقاد مراد قراییلان، هر فرد یا جامعه‌ای که در این حوزه‌ها دانش و توانایی بیشتری کسب کند، در آینده موقعیت قوی‌تری خواهد داشت.

او افزود که همه شاخه‌های دانش اهمیت دارند، اما فناوری‌های جدید به‌ویژه در حوزه دفاع از خود نقش مهمی ایفا می‌کنند. مراد قراییلان گفت در کنار دانش سیاسی، جامعه‌شناسی، فلسفه و اندیشه انقلابی، برخورداری از تخصص فناوری نیز ضروری شده است و خود او نیز بخشی از زمانش را به مطالعه این موضوع اختصاص می‌دهد.

مراد قراییلان درباره علاقه خود به موسیقی گفت که موسیقی کردی را دوست دارد و به موسیقی سورانی نیز گوش می‌دهد. او همچنین به موسیقی عربی، ترکی و فارسی علاقه نشان داد و از ام‌کلثوم، خواننده مشهور مصری، به‌عنوان یکی از هنرمندان مورد علاقه‌اش در موسیقی عربی نام برد.

مراد قراییلان درباره آشنایی‌اش با زبان عربی نیز گفت که این زبان را تا اندازه‌ای می‌فهمد، اما توانایی او در صحبت‌کردن به عربی محدود است. او توضیح داد که هنگام حضور در سوریه و لبنان بیشتر به این زبان صحبت می‌کرد، اما به‌مرور بخشی از توانایی گفتاری خود را از دست داده است.

مراد قراییلان در بخش دیگری از گفت‌وگو به معنای کوهستان در زندگی خود پرداخت و گفت کوهستان برای او صرفاً محل فعالیت یا اقامت نیست، بلکه بخش اساسی زندگی‌اش را تشکیل می‌دهد. او تأکید کرد که زندگی در کوهستان را بسیار دوست دارد و اگر امکان داشته باشد، ترجیح می‌دهد در همین مناطق بماند.

مراد قراییلان گفت که در یکی از سفرهایش به اروپا، با وجود آنکه امکان ماندن یا تمدید اقامت خود را داشت و حتی می‌توانست این موضوع را با تشکیلات مطرح کند، تصمیم گرفت به کوهستان بازگردد. به گفته او، زندگی در روستا و کوهستان برایش پاک، اصیل و معنادار است، در حالی که زندگی در شهرهای بزرگ و میان ساختمان‌های بتنی را دوست ندارد.

مراد قراییلان در توضیح تفاوت میان زندگی در کوهستان و شهرهای اروپایی، به نوع تغذیه نیز اشاره کرد و گفت بسیاری از مواد غذایی در اروپا به شکل صنعتی و یکسان‌سازی‌شده تولید می‌شوند و از نظر او، گوشت مصرفی نیز همیشه اصالت و کیفیت طبیعی ندارد. او زندگی در روستا و کوهستان را سالم‌تر می‌داند و تأکید کرد که در صورت فراهم‌بودن شرایط، ترجیح می‌دهد زندگی خود را در همین محیط ادامه دهد.

بخش احساسی گفت‌وگو به کشته‌شدن اعضای پ.ک.ک و جایگاه آنان در زندگی مراد قراییلان اختصاص داشت. خبرنگار به اعلام خبر کشته‌شدن ۲۷ هزار نیروی چریکی اشاره کرد و از مراد قراییلان پرسید که با توجه به تجربه چند دهه مبارزه و تحولات مربوط به روند صلح، چگونه با فقدان همراهان خود کنار آمده است و چه برنامه‌ای برای حفظ یاد آنان دارد.

مراد قراییلان در پاسخ گفت که کشته‌شدن هر یک از نیروهای چریکی برای او به معنای جداشدن بخشی از روحش است. او اعتراف کرد که بارها برای از دست دادن همراهان خود گریسته و به همین دلیل، طی سه سال نتوانسته بود درباره کشته‌شدن آنان صحبت کند یا خبر جان‌باختنشان را اعلام کند؛ زیرا آمادگی روحی لازم برای سخن‌گفتن از آنان را نداشت.

مراد قراییلان گفت زندگی کنونی اعضای پ.ک.ک با یاد و میراث کسانی پیوند خورده است که جان خود را از دست داده‌اند. او اعضای باقی‌مانده را نمایندگان کسانی دانست که برای آرمان‌هایشان کشته شده‌اند و گفت وظیفه آنان ادامه‌دادن راه و اهداف این افراد است.

مراد قراییلان افزود که در موارد متعددی، همراهانش در کنار او کشته شده‌اند و از نظر او، آنان جان خود را فدا کرده‌اند تا دیگران بتوانند زنده بمانند و مبارزه را ادامه دهند. به گفته او، این تجربه باعث شده است که اعضای پ.ک.ک زندگی خود را با زندگی عادی متفاوت بدانند؛ زیرا خود را صرفاً افرادی نمی‌دانند که برای زندگی شخصی‌شان تلاش می‌کنند، بلکه نمایندگان و سخنگویان کسانی می‌دانند که دیگر امکان دفاع از آرمان‌های خود را ندارند.

مراد قراییلان گفت که معمولاً نشست‌ها و دیدارهایش را با یادآوری کشته‌شدگان آغاز می‌کند، هرچند در این دیدار به دلیل حضور یک دوست و روزنامه‌نگار از خارج از منطقه، سخنان خود را با این موضوع شروع نکرده بود. او برای توضیح جایگاه این یادآوری گفت که مسلمانان معمولاً سخن خود را با عبارت «بسم‌الله» آغاز می‌کنند و اعضای پ.ک.ک نیز، با وجود اعتقاد به اسلام، در بسیاری از نشست‌های خود یاد جان‌باختگان را در آغاز قرار می‌دهند.

مراد قراییلان تأکید کرد که جان‌باختگان در زندگی او جایگاهی ویژه دارند و این موضوع با ویژگی‌های شخصیتی‌اش نیز ارتباط دارد. او خود را فردی حساس توصیف کرد و گفت همین حساسیت در پیوند عاطفی‌اش با کسانی که از دست داده، تأثیرگذار بوده است.