انتشار:  پنج‌شنبه 4 بهمن  ::  12:41

سخنی با مدیران توسعه گرا در حرف و انحصارگرا در عمل استان کردستان؛

نگاه انحصاری به جذب سرمایه گذار در کجای تئوری های توسعه قرار دارد؟

سرویس کردستان- توسعه و رشد اقتصادی به گواه همه آگاهان به امر و کارشناسان اقتصادی در حال حاضر مهم ترین و فوری ترین نیاز در استانی محروم مانند کردستان است. تعاریف توسعه در تئوری های توسعه ای گسترده است اما قطع به یقین نگاه انحصاری به جذب سرمایه گذار و محروم کردن سرمایه گذارانی که شاید از تفکر جناحی و سیاسی برخی مدیران پیروی نمی کنند در هیچ جای این تئوری ها جایگاهی ندارد.

مگر نه این است که وظیفه مدیریت توسعه استان در ساختار مدیریت و برنامه ریزی تعاریف گسترده ای دارد و اعم و اهم مسئولیت مدیران اجرایی جلب و جذب سرمایه گذاری و تولید ثروت برای هرمنطقه و استانی  است. درهمه استان ها و مناطق، اصلی ترین دغدغه یک مدیر جذب سرمایه گذاران با اصول خاص خود می باشد ورقابت درجذب سرمایه گذار ازچالشی ترین حوزه های فعالیت مدیری حرفه ای و غیرسیاسی به شمار می رود.  ولی متاسفانه در بیکارترین استان کشور مدیران سیاسی اش که براقتصادش چنبره زده اند به شدت به سرمایه گذاری انحصاری می نگرند ومعتقد به گزینش سرمایه گذار بوده و بیشتر به طیفی خاص از جناحی ویژه برای سرمایه گذاری نگاهی مثبت داشته و مابقی مردم و شهروندان و سرمایه گذاران استان اعم ازبومی وغیربومی حتما می بایست گام های خود را با مدیران ارشد سیاسی ـ اقتصادی هماهنگ کنند.

مدیران ارشد سیاسی ـ اقتصادی که به تازگی به سامان دهی اقتصادی برخی مناطق اقدام نموده اند در اظهاراتی عجیب سرمایه گذاران را به صرف مشکوک بودن به افرادی غیر ازحلقه فکری خودشان ماه ها سرگردان نموده و نهایتا با ملاحظاتی چند اجازه فعالیت اقتصادی را به سرمایه گذار نگون بخت می دهند تا با طیب خاطراز ایزوله بودن او به فعالیت خودش ادامه بدهد.

این اقدامات سیاسی و خارج از عرف واخلاق و قانون چه توجیهی برای مدیران سیاسی و اقتصادی استان سراپا گرفتار در معضل بیکاری دارد؟ آنهایی که دنبال پیدا کردن سر کلاف پیچیده عدم توسعه یافتگی استان هستند می توانند این سر نخ را دنبال کنند. آغشته شدن برنامه ریزی و هماهنگی اقتصادی در استان به اغراض و تمایلات سیاستی راه توسعه در استان را بند آورده است و برای دستیابی به علل عدم موفیت دولت در استان کردستان باید این جنبه از مدیریت را بررسی و مورد توجه قرار داد.

استانی که مدیران سیاسی آن ، سیاست های جناحی و منافع گروهی خود را برتمامی مصالح عموم ترجیح می دهند درحالی که بعضا دیر به خرمن رسیده وهمانند بسیاری از همفکران سیاسی شان در مرکز و دیگر نقاط کشور به دنبال جبران عقب افتادگی خود می باشند. از استاندار کردستان به عنوان فردی توسعه گرا و عملگرا در حوزه اقتصادی یاد می شد و با آمدن او به استان به توجه به اینکه خود بومی منطقه هم بود انتظار می رفت روزنه هایی برای سیاست زدایی از اقتصاد ضعیف استان باز شود. اما ظاهرا جمع های چندنفره سیاسی راه بر هر نوع عملگرایی فراجناحی در استان حتی در حوزه اقتصاد هم بسته اند و دیدگاه های توسعه ای استاندار هم در چنبره این سیاست بازی های ناصواب گرفتار آمده است.