در گفتگو با بانوی فعال حوزه کار آفرینی مطرح شد:
کارآفرینی حلقه مفقوده ای در حل مشکل بیکاری در کردستان/ پیش شرط های کار آفرینی در کردستان
کردپرس- در گفتگو با دکتر نسترن اسدی پیش شرط های ایجاد جامعه خلاق و کارآفرین و موانع بر سر راه توسعه کارآفرینی در جامعه امروز کردستان بررسی شد.
این روزها مسائل و مشکلات اقتصادی جامعه در سطح بالایی شهروندان کشور به ویژه مناطق محروم را مورد مضیقه قرار داده است. در شرایطی که کشور با مشکل نقدینگی و افت شدید حجم سرمایه گذاری ها مواجه است صاحب نظران و کارشناسان توسعه کشور اقدام به تجویز نسخه کارآفرینی برای استقرار اقتصاد کارآفرین محور به جای اقتصاد سرمایه محور می نمایند. با این وجود گذار از مدل اقتصاد نفتی به اقتصاد کارآفرین و عموماً درونزا بدون تمهید پیش شرط های این گذار حادث نخواهد گردید.
برهمگان روشن است که در اعتلای واقعی کارآفرینی، آموزش اصلی ترین محوریت و نقش را به خود اختصاص می دهد. در همین راستا باید بر این نکته تاکید شود که در مناطق کمتر توسعه یافته نظیر استان کردستان علاوه بر ضعف تخصیص سرمایه گذاری ها نظام یا سیستم آموزشی آن نیز به شدت بیمار و ضعیف می باشد به شیوه ای که تا به امروز نه توانسته است ایجاد انگیزش در کارآفرینان نماید و نه توانسته است آنان را مورد آموزش و حمایت های آموزشی خود قرار دهد.
بر همین اساس مصاحبه حاضر با خانم دکتر نسترن اسدی از فعالان حوزه کار آفرینی در سطح استانی و کشوری تنظیم گشته است. تا به این مهم بپردازیم که پیش شرط های ایجاد جامعه خلاق و کارآفرین چیست و چه مانعی در حال حاضر سد راه توسعه کارآفرینی در جامعه امروز کردستان است. ایشان با مدرک دکترای مدیریت آموزشی، در حال حاضر عضو هیأت علمی دانشگاه رسام می باشد. ایشان همچنین مدیر سایت فکر نو هستند و توانسته است و در سال های اخیر کارگاه های متعددی در حوزه کارآفرینی و بنیان نهادن جامعه خلاق برگزار نموده اند.
کردپرس- منظور از کارآفرینی در جامعه امروز چیست و چرا کارآفرینی در دنیای امروز از اهمیت زیادی برخوردار گشته است؟
تحولات اقتصادی جهان، باعث شده کارآفرینان در خط مقدم رشد و توسعه اقتصادی قرار گیرند. بسیاری از کشورهای توسعه یافته، کارآفرینی را به عنوان یکی از محورهای اصلی سیاست های خود دنبال می کنند. البته اجرای هر سیاستی از جمله کارآفرینی، مستلزم وجود بستر و شرایط مورد نیاز است چون تبدیل ایده به ارزش اقتصادی، معمای اصلی کار آفرینی است و کلید حل این معما، ریشه در تغییر باورها، اندیشه ها و رفتار افراد جامعه دارد.
تقویت فرهنگ کارآفرینی و آموزش مهارت های کسب و کار، موفقیت اقتصادی و اجتماعی فردی و جمعی جامعه را در مقیاس محلی، ملی و جهانی توسعه و گسترش می دهد.
سه دلیل اصلی انگیزه دولت ها برای توسعه کارآفرینی در دنیا می توان شمرد که عبارتند از: 1. تولید ثروت 2. توسعه فناوری 3. اشتغال مفید.
دانشگاه های مان صرفا کارشناس تربیت می نمایند. در این موسسات علمی هر چیزی را به دانشجویان یاد می دهند الا اینکه با آنچه یاد گرفته اند چگونه می توانند کسب و کاری تاسیس کرده، کاری راه بیاندازند و درآمد کسب نمایند. اما در دانشگاه های برتر دنیا، فارغ التحصیل دانشگاه های خوب دنیا در هر رشته ای تحصیل نمایند بایستی درسی از مدیریت و کسب و کار بگذرانند. این در حالی است که از گذشته آرزوی یک فارغ التحصیل دانشگاهی در ایران استخدام شدن در یک اداره دولتی می باشد. اما امروزه داستان قدری فرق کرده است. سالانه حدود 400000 فارغ التحصیل جدید به بازار عرضه می شود و حدود 5 درصد آن ها استخدام می شوند. لذا عده ای بیکارند و بعضی افسردگی می گیرند. بسیاری از آن ها می توانند مهاجرت کنند از کشور می روند و توان و قابلیت خود را برای سایر کشورها به کار می گیرند.
حال اگر هر فارغ التحصیلی کسب و کاری راه اندازی می نمود و اقدام به کارآفرینی می کردند و دیگران را نیز به کار خود جذب می نمودن؛ داستان جور دیگری رقم می خورد. امروزه کارآفرینی برای ما یک کالای کم ارزش ست که صرفاً اگر می بود چقدر خوب می¬شد. کارآفرینی برای ما یک "به ناچار" است.  یک واجب عینی است اگر برای بقیه کشورهای خوب و مستحب باشد، برای ما واجب است. ما امروز کشور ثروتمند و غنی هستیم نه بخاطر نفت و گاز و معادن غنی و قیمتی که داریم. بلکه ما کشور ثروتمندی هستیم زیرا که جمعیت بسیار جوان، فعال و تحصیل کرده ای داریم. امروزه نیروی انسانی را بسیار فراتر از زمین و ساختمان و ماشین آلات قیمت گذاری می کنند. سرمایه انسانی بسیار و مهم تر از سرمایه مادی است.
همواره منافع اقتصادی و کسب درآمد مورد توجه بشر بوده است. اما امروزه به دلیل شتاب گرفتن روند تغییر و تحولات محیطی، میزان رقابت و محدود شدن هر چه بیشتر منابع در دسترس، شکل سنتی کسب و کارها پاسخگوی نیاز جوامع برای ایجاد مزیت های رقابتی قدرتمند اقتصادی نیست. توجه به کارآفرینی و اینکه کارآفرینان چگونه با فعالیت هایشان بر اقتصاد یک کشور  اثر می گذارند. از جمله موضوعات مهمی است که در جهت دستیابی به رشد و توسعه پایدار، ذهن افراد و جوامع را به خود مشغول کرده است.
کارآفرینی فرایند خلق چیزی جدید با ارزش از طریق راه اندازی یک کسب و کار با اختصاص زمان و تلاش مورد نیاز، با در نظر گرفتن ریسک های مالی، روحی و اجتماعی، به منظور رسیدن به رضایت شخصی، پاداش های پولی و ارضای نیاز استقلال طلبی است. کارآفرینی مستلزم خلق است و خلاقیت. دوم لازمه کارآفرینی وقف زمان و تلاش بسیار زیاد است.  جنبه سوم در نظر گرفتن ریسک های اجتناب ناپذیر در زمینه های مالی، روحی و اجتماعی متمرکز هستند. چهارم احساس رضایت شخصی از کاری که انجام می دهد می باشد. کارآفرینی مقوله راحت و بی دردسری نخواهد بود برای فردی که فعالیت اقتصادی مشخصی را در عمل آغاز می کند. این ملمو از اشتیاق، عجز، ناکامی، اضطراب و کار سخت است.

کردپرس- در شرایطی که کشور در رکود و بحران مالی شدید قرار دارد اتکا به محوریت کارآفرینی را تا چه حد منطقی و کارگشا می دانید؟
این روزها بسیار می شنویم که می گویند کسب و کارها با مشکل مواجه شده اند. به نظر می رسد علت اصلی اش این است که دوره و زمانه تغییر کرده ولی کسب و کارها تغییر نکرده است. چون کسب و کارها از انعطاف لازم برخوردار نیستند و نمی توانند از فرصت ها استفاده کنند. لذا با مشکلات زیادی برخورد می کنند. در این شرایط رکود اقتصادی از طرفی رفتار مشتری تغییر می کند و از طرف دیگر، رکود، تفاوت هایی اساسی با دوره بحران دارد و به طور کلی بحران، بعد از اینکه بنیان های رکود تثبیت شد به وجود می آید و در این موقع است که برای کارگشایی باید از تکنیک های تفکر خلاق و کارآفرینی بهره جست و مساله را کم کم حل کرد. یعنی به جز حل منطقی و خلاقانه مسأله راه دیگری را نمی توان پیشنهاد کرد.
کردپرس- چرا جامعه استان کردستان کارآفرین نیست؟
جامعه کردستان متشکل از زنان و مردان توانمند و با استعدادهای ویژه است و اگر کارآفرینی در آن کمتر مشاهده می شود دلایل متعدد دارد که بنظر می رسد. اولین دلیل آن نیاموختن کار آفرینی است، اگرچه مردم کردستان قدرت ریسک کردن دارند، اما فرهنگ کارمندی و استخدام که سال هاست که ذهن اکثر مردم را پر کرده و جوانان از کودکی گوششان پر شده است از اینکه درس بخوانند تا بتوانی در اداره ای استخدام شوند و آب باریکه ای داشته باشند. نوجوانان و جوانان از پدر و مادر الگو می پذیرند و رفتار والدین و روش زندگی آن ها خود مشوق فرزند هم هست که یک زندگی ساده ولی بی دغدغه کارمندی با حقوق ثابت و بدون تشویش و اضطراب داشته باشند و به همان قناعت ورزند. حتی اگر جوانی بخواهد به خودش جرات کارآفرینی بدهد نه تنها تشویق نمی شود، بلکه از جانب اطرافیان ترسانده و منع می شود که شکست خواهی خورد و ... از طرفی سازمان های مرتبط باید با پدیده کارآفرینی به قدری قوانین دست و پاگیر را در جلو راه فرد کارآفرین ایجاد می نمایند که در نهایت جوان پر شور پس از مدتی به این نتیجه می رسد که کارآفرینی کار او نیست و باید موضوع را برای همیشه فراموش کند. بانک ها و موسسات مالی نیز در ازای اعطای وامی کوچک در صورت دیر کرد باز پرداخت آن، چنان در موضع قدرت قرار می گیرند که جوان یا باید از نیمه راه برگردد و یا چوب حراج به اموالش زند و ورشکسته گردد.
کردپرس- عملکرد نهادهای آموزشی در ایجاد جامعه کارآفرین به جای جامعه صرفاً مصرفی را تا چه حد تاثیر گذار می بینید؟
یادگیری و آموزش هر کار و حرفه ای جزو اولین اقدامات اصولی است که انسان باید مدنظر قرار دهد. بخصوص آموزش کارآفرینی و اصول مقدماتی و مراحل آن باید حتماً به صورت کارگاهی آموزش داده شود و این امر بهتر است از کودکی آغاز گردد و کودک قدم به قدم با مراحل کارآفرینی آشنا شده و عملاً در گیر موضوع شود و از کار کردن و ریسک کردن نترسد. پدر و مادر هم در این امر باید به کودک کمک کنند تا کودک از شکست خوردن تجربه کسب کرده و هر بار یاد بگیرد مسائل اقتصادی و هرکار خودش را با تکنیک های متعددی که در کارگاه می آموزد به صورت عملی اجرا کند و در جستجوی حل موضوعات کوشا باشد.
کردپرس- چگونه می توان در کردستان سطح آموزش های کارآفرینی را ارتقا بخشید؟
نکته جالبی است که باید به آن اشاره کنم. شاید به ظاهر در تضاد با دوره رکود باشد و آن این است که باید در دوره رکود، به فکر توسعه کسب و کار مان باشیم. چرا؟ چون رانندگان حرفه ای سر پیچ های خطرناک، گاز می دهند و سریعتر می روند؛ اما رانندگان غیر حرفه ای ترمز می کنند. ما الان سر پیچ هستیم، باید دید چه کسانی ترمز می کنند و چه کسانی گاز می دهند و می روند.کارآفرینان معتقدند دوره رکود، ویژگی های مثبتی هم می تواند داشته باشد و در اصل کارآفرینان قوی در کسب و کارشان باید حداقل 2 برنامه بازاریابی داشته باشند. بازاریابی در دوره رکود و دیگری این که اگر اوضاع بدتر شد باز برنامه ای داشته باشند تا براساس آن حرکت کنند. باید برای هر شرایطی، راهکاری داشته باشند. خیلی از افراد و سازمان هاچنین برنامه ای ندارند و وقتی وارد رکود می شوند تازه می گویند حالا چه کنیم؟ در واقع پیشنهاد این است که کارآفرینی به صورت کارگاهی و عملی باید آموزش داده شود و دوره ها به صورت پودمانی باشد. لازم است دوره های کارآفرینی توسط مدرسینی توانمند صورت گیرد و برای هر رسته و شغلی کارگاه بخصوصی در نظر گرفته شود و از تجربیات خود افرادی که در آن رسته کارکرده اند باید استفاده شود و تکنیک ها را با خود آن ها اجرا نمود تا به درستی تکنیک را درک و اجرا نمایند و یاد بگیرند در هر مرحله ای چه تدبیر و راهکاری را اجرایی نمایند تا از طرفی چون تعداد مدرسین کارآفرین و خلاقیت کم است در برگزاری هر کارگاهی سعی می شود چند نفر قوی تر را انتخاب کرد که خود آن ها برای دیگران کارگاه ترتیب دهند و به آنان کارآفرینی را قدم به قدم آموزش دهند و این آموزش ها به صورت هرمی رشد کند و ادامه داشته باشد و هر بار تجربه افراد در کنار عمل به آن تکنیک ها بهتر و بیشتر خواهد شد.
کردپرس- اولویت های آموزش کارآفرینی استان کردستان را در چه حوزه هایی می بینید؟
به اعتقاد من خیلی از ما به مسائل کلی بازاریابی و فروش، آگاهی داریم، کلیات را بلدیم، ولی جزئیات را نمی دانیم. اگر می خواهیم در دوره رکود، موفق باشیم باید روی جزئیات تمرکز نماییم. چرا باید به این جزئیات توجه نماییم؟ چون ما دانش محور، کار نکرده ایم و می خواهیم در هزاره سوم با همان شیوه های سنتی، عملیات فروش را انجام دهیم.
با توجه به اینکه هر کسب و کاری باید مشتری داشته باشد در درجه اول باید یاد بگیریم از هوش ها و استعدادها و توانمندی های منحصر به فرد خودمان که در وجودمان نهفته است خلاقانه استفاده کنیم. با تفکر خلاق مساله یابی داشته باشیم، مسأله با تفکر واگرا راه حل های متفاوتی پیدا کنیم با تفکر همگرا بهترین را انتخاب کنیم و با تکنیک های مناسب آن را اجرا کنیم. در اجرا نیاز به همکاری دیگران داریم که باهم به صورت تیمی عمل کنیم. پس باید کار با تیم را در کارگروه های خلاقیت و کارآفرینی یادبگیریم و اجرا کنیم.
اولویت های آموزش در چند حوزه لازم است کلید بخورد:
الف) در تعاونی های گوناگون
ب) در مشاغلی که جدید هستند و فرد باید بیاموزد چگونه از کارش و آینده کار یک تصویر ذهنی مناسب داشته باشد.
ج) در فارغ التحصیلان دانشگاه ها دقیقا نمی دانند چه کاری را باید شروع کنند.
د) برای بانوان خانه دار که سرمایه هایی در صندوق دارند و از آن استفاده نمی کنند.
ه) برای بانوان بازنشسته که کوله باری از تجربه هستند اما باوجود داشتن انرژی و توان کار مفید مجبور به خانه ماندن شده اند.
و) برای صاحبان ایده های خلاق که نمی دانن کار را باید از کجا آغاز کنند.
ز) برای صاحبان سرمایه های زیاد که مایل به سرمایه گذاری های کلان و خرد هستند.
ح) برای دانش آموزان که دارای افکار بازوپرشور هستند و درس خواندن را دوست ندارند.

----------------------------------
تهیه و تنظیم مصاحبه: امیر شریفی

کد مطلب: 121444  |  تاريخ: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰  |  ساعت: ۹ : ۴۶

FaceBook   Twitter   Delicious   Digg   Buzz   Google Bookmarks   ˜áæÈ  
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیک:
نظر:
نظرات ارسال شده
اخبار مرتبط
آخرین اخبار
انهدام لابراتوار تولید مواد مخدر صنعتی در کرمانشاه
در کابینه دولت دوازدهم از قومیت‌ها و مذاهب استفاده شود
آموزش های مهارتی لازمه و زیربنای اشتغال است
درخواست برای افزایش نیروی پیشمرگ در یکی از شهرهای مورد مناقشە عراق
پروژه آمریکا تاسیس "اسرائیل دوم" است نه "کردستان"/ نام کُرد را لکه دار نکنید
افشاگری جنجالی درخصوص ثروت کلان نخست وزیر ترکیه
ارتش ترکیه کانتون عفرین را بمباران می کند
حملە داعش بە مواضع نیروهای پیشمرگ در طوزخورماتو
ماه رمضان در کمپ آوارگان خازر
آمادگی دانشگاه آزاد ایلام برای آموزش و توسعه «رشته ورزشی اسپوکس» در ایلام
شورای دور پنجم شهر؛ شاخص‌ها و ویژگی‌ها برای موفقیت در کار /دکتر شفیع بهرامیان*
سنندج/ تصاویری از میراث نازیبای تبلیغات انتخابات نامزدهای شورا و قربانی کردن حقوق شهروندان
مردم تخلفات بهداشتی را در ماه مبارک رمضان گزارش دهند/ خرید زولبیا و بامیه از دستفروشان ممنوع
طرح آمریکا برای خروج امن نیروهای داعش از رقه با همکاری کُردها
ترکیه، ایران و عراق مخالف استقلال اقلیم کردستان نیستند
امکانات